Alpe d’HuZes!!!

Beste Lezer,

Mijn naam is Edwin Louwer en ik heb me ingeschreven
voor Stichting Alpe d’HuZes 2019.
Op 6 juni 2019 ga ik ervoor om 3 keer deze berg te beklimmen.

Ik vraag jullie: “Help me mijn streefbedrag te halen.”
Mijn dank zal groot zijn.

Elke euro telt. Onder het motto van ‘Opgeven is geen optie’ halen deelnemers van Stichting Alpe d’HuZes geld op voor kankeronderzoek.

Niemand meer dood aan kanker. Dat wil jij toch ook?

Via onderstaande link kun je een donatie doen op mijn persoonlijke actiepagina. Je kunt de link ook kopiëren en in je internetbrowser plakken:

https://www.opgevenisgeenoptie.nl/fundraisers/EdwinLouwer3759

Blijf nou gewoon eens staan joh…

Het is lente! Meteorologisch wellicht niet, maar terwijl ik dit tik zit ik in het zonnetje, met samengeknepen oogjes naar mijn beeldscherm te kijken. ‘Sluit de gordijnen dan’ denkt u nu wellicht, nou: Mooi niet! Er is eindelijk zon en daar geniet ik van, in voor- en tegenspoed! En daarnaast is de zonwering nog niet aanwezig in de opgeleverde aanbouw, daar wij nog in afwachting zijn op de juiste (lees: beste!) aanbieding van de verschillende aanbieders in zonwerende materialen.

Maar het is prachtig weer! Tuintje lag erbij als een middeleeuws slagveld. Telkenmale als we de herfstige wintertuin in keken zagen we een scene uit Braveheart ten toon gespreid. Dat was mede de aanleiding dat we zaterdag (eindelijk!) de tuin hebben aangepakt. In het zonnetje alle bladeren verzameld, de miljoenen ‘helikoptertjes’ op 1 hoop hebben geharkt, terrasstenen hebben gestapeld, bouwrestanten op 1 hoop hebben gegooid en dat alles in etappes richting vuilcontainer cq vuilstort hebben getransporteerd.

En van dat noeste werk geniet ik nu. Als ik dan toch over noest werk en genieten spreek heb ik een prachtig bruggetje naar gisteren (lees: Zaterdag 16 februari)… Twee dagen nadat commercieel Valentijn ons mannen weer uit gekleed had – ik stond bij de bloemist, serieus 4 helpende bloemisten, 8 mannen die een liefdevolle aankoop kwamen doen en de ene vrouw die binnenstapte kwam een ‘bossie’ bloemen halen voor … d’r moeder – mocht NIO aantreden tegen Dijkvogels uit Maasdijk.

 

Ik heb eens gekeken waarom Maasdijk eigenlijk Maasdijk heet. Geografisch is de ligging van Maasdijk inderdaad aan de Maas en gezien de naam is er in het verleden een stukje vernuftig Hollandse waterkering gemaakt. Alsof de dam een stukje eerder niet genoeg was, werd er voor de zekerheid ook maar een dijk gebouwd.

Nu hadden we vorige week aan onze studerende tegenstanders kunnen vragen of zij dit ‘technisch’ uit konden leggen, maar ik houd het er maar op dat men ook vroeger liever geen natte voeten wensten te hebben met hoog water.

 

 

Geschiedkundig vinden wij het volgende over de dijk van Maasdijk:

In de middeleeuwen was de Maasdijk een vissersgehucht. Het gebied wat behoorde tot de ’s-Gravenzandse buitengorzen, werd bedijkt in 1238. Vanaf de Noldijk bij Maasland tot de Kapittelduinen bij ‘s-Gravenzande werd er een dijk aangelegd. Gravin Machteld en haar zoon Willem hebben de aanleg van deze dijk, meestal Maasdijk genoemd, met eigen middelen bekostigd.

De Maasdijk vormde in de 13e eeuw de enige bescherming van de rivier de Maas. De bewoners waren de verplicht om vijftig roeden van de zeedijk te onderhouden.

Vissers gingen zich er vestigen en oefenden er hun werk uit en op en rond de dijk ontstond een gehucht. Het oudste deel van Maasdijk is het Honderdland, gelegen tussen de oude Maasdijk en de later aangelegde nieuwe dijk langs de Maas.

Een heuse Maasderby stond dus op het program: De Dam tegen de Dijk, de Stad tegen het Gehucht, de strijd der Maaswaterstuurders was AAN. De voorgaande ontmoeting nam NIO 2 de punten relatief eenvoudig mee naar Rotterdam Schiebroek, maar NIO 1 verloor in de Sporthal Maasdijk meer dan alleen punten. Reden tot revanche gevoelens en de derde zaterdag van februari was het moment om dat recht te zetten.

 

Traditie getrouw beten beide het tweede octetten het spits af. Met de vakantiegangers in de basis werd de jonge ploeg van Dijkvogels 2 bestreden. Reeds spoedig na het eerste fluitsignaal werd de eerste treffer aangetekend en ook de gelijkmaker liet ook weinig lang op zich wachten. Maar daarna namen de Schiebroekers spoedig afstand van hun opponent. Middels zakelijk spel, met hier en daar een frivoliteit, werd de tegenstander op het scorebord op achterstand gezet.

 

Echter bezit de selectie van de gasten een brede basis en met het inbrengen van vers fysiek bloed werd de intentie van de Dijkvogels coach (beter bekend als ‘Dijkvogelspotter’) kracht bij gezet. Hij wilde het tij doen keren in groenwit voordeel.

Daar waar een dam normaliter tegenhoud, stuurde de dijk best wat afstandsschoten door de drie-en-een-halve meter hoog gesitueerde gele mand. Dit bracht de spanning helemaal terug in de wedstrijd, zeker gezien het feit dat de gasten tot op 1 doelpunt verschil wisten terug te komen. Maar NIO heeft ook wissels, vers bloed werd ingebracht, de poppetjes werden verdeeld, de kaarten geschud en met de verse krachten werd de stand weer teruggebracht naar een veilige marge.

Met 16 – 12 vond de leidsman het wel welletjes, floot driemaal en hiermee werd de zojuist genoemde stand geëffectueerd en kon de 6e overwinning van het seizoen worden opgetekend. Met 10 punten leidt NIO 2 de middenmoot en ondanks de negatieve aanvangspositie is de vierde plaats stevig in handen.

Na dit goede voorbeeld was het de beurt aan het vlaggenschip van de Geelblauwen om de arena te betreden. Zoals eerder vermeld was de ploeg van coach Meulmeester de uitwedstrijd geëindigd met lege handen, een aversie tegen toeters tijdens wedstrijden en een volle ziekenboeg. Dat moest deze week even rechtgezet worden.

Gewapend met toeters op bank en tribune (to return the favor…) werd het duel aangevangen en NIO begon sterk. Er werd goed omgegaan met de fysieke dadendrang van de tegenstander en hoewel de Vogels makkelijker combinerend tot een kans kwamen, was het NIO die met degelijk spel de tegenstander met lange aanvallen de wil op legde. Mooi om te zien dat de drive aanwezig was en hoewel spelend met een aantal invallers de ploeg niet onderdeed voor een tegenstander die mee doet om de tweede plaats van de poule.

De arbiter had trouwens zijn handen vol aan alles was binnen de lijnen afspeelde. Maar deed dit keurig en consequent. Veel momenten van hectiek, spelers op de grond, herhaalde overtredingen, aan beide kanten werd er opgetreden. Duidelijkheid, ik kan het waarderen!

 

Uiteraard waren de vaak neerstortende vogels – citaat van de zaterdag was voor mij: ‘Blijf nou eens gewoon staan joh!’ – gebrand op een goed resultaat. Concurrent ADO had punten laten liggen, maar dat gold ook voor NIO die concurrenten Seolto en TOGO juist punten zag bijschrijven eerder op de dag. Er stond dus iets op het spel en beide ploegen vochten voor wat ze waard waren. Lees verder…

Wisselvalligheid troef tijdens project X feest in Delft

Afgelopen zaterdag was het op zijn zachts gezegd hondenweer! Het was koud, grauw, er stond een snoeiharde wind en dat was vast de reden dat de beheerder van de sporthal in Delft de thermostaat op standje subtropisch had afgesteld. Deze sporthal bevond zich midden op het sportcomplex ‘X’ van de Technische Universiteit (kortweg: TU) van de reeds eerdergenoemde gemeente. 

Onder de codenaam ‘Upgrade X’ is (wordt) het complex, gesitueerd in gebouw 37 en 38 op het universiteitsterrein, prachtig gerenoveerd. Er kunnen legio sporten beoefend worden. Daar is zeer zeker ook de ruimte voor, want de studenten hebben zo’n 6.500 vierkante meter aan sportoppervlakte tot hun beschikking. Niet alleen de geest wordt dus getraind op de TU, maar er is zeker ook de mogelijkheid om het lichaam te onderhouden…

Kijkend naar de plattengrond zijn er fitnessruimten, klimwanden, een heuse VR-game pop-up store, meerdere sporthallen, dojo’s. yoga ruimtes, voetbalvelden, hockeyvelden en een bataljon tennisbanen. Google helpt ons met een aantal van de ongetwijfeld nog vele andere studenten sportverenigingen die de TU rijk is: DSLV (lacrosse), SVVV Taurus, SBV Slopend (Student Outdoor Sports Association), DSHC (hockey), SHC Scoop (hockey), Obvius (tennis) en DROP (boardsport – en dan niet dammen of schaken, maar snowboarden, windsurfen, etc.).

En hoewel uw digitale verslaggever met alle liefde eens had willen gaan lacrossen, was de studentenvereniging ‘Paal Centraal’ gastheer op de eindbestemming X . Trouwens best een mooie eindbestemming: X .

Vroeger had je schatkaarten waar X (het kruisje) de plek van de schat markeerde, maar deze zaterdag was X de eindbestemming op de TomTom van diverse auto’s bij de Rotterdamse Wilgenring. In cologne vertrok de NIO selectie namelijk richting X om aldaar de krachten te meten met de studentikoze lijstaanvoerders van zowel de 3e klasse G als reserve 3e klasse T .

Zowel links- als rechtsom Zestienhoven (voor de pietlut: Rotterdam The Hague Airport) duurde de autorit van parkeerplaats tot parkeerplaats welgeteld 21 minuten (waarbij rechtsom serieus ALLE verkeerslichten tegen had en derhalve wel sneller moet zijn dan linksom, maar dat uiteraard geheel terzijde…) en kon de weg richting de sporthal te voet verder worden hervat.

De kortste autorit der zaalwedstrijden had wel de langste wandeling der zaalwedstrijden als gevolg. Parkeerplaats af, busbaan over, campusplein op en het sportcomplex binnen. Uit ervaring weet ik dat er daar ook het doolhof begint. Echter stond er een aller vriendelijkste Paal Centraal dame die ons door de kantine richting zaal en kleedkamers wist te dirigeren.

Langs de fitness achter glas werd de zaal gevonden en met nog 6 minuten op de klok was het toch wel even aanpoten om omgekleed en al de zaal tijdig te betreden. Eerst de kleedkamers maar even zoeken, doorlopen, zoeken, rechtsom, linksom, kleedkamer in.

Geheel in stijl met de omgeving mocht de selectie oudste aldaar een kort college ‘Symbolen’ geven. Met de nadruk op kort, want in de gegeven tijd was er geen ruimte voor een verdiepingsslag, maar dat kan altijd op een later tijdstip nog… Snel de kleren uit, NIO outfit aan, zaalschoentjes vast en richting zaal. Haastige spoed is zelden goed – dit bleek later pas – maar we waren wel op tijd voor het inschieten.
Lees verder…

NIO 51 – 37 Seolto


  

                     NIO    51                            –                         37  Seolto

 

Ik geef grif toe dat ik te weinig lees! Tijdens de vakantie wil ik er wel eens een boek bij pakken – gek genoeg verslind ik dan met plezier 4 of 5 van die dikke pillen – maar in de dagelijkse drukte vergeet ik soms wel eens dat lezen écht leuk is. Zo ook de krant. Als ik op bezoek ga bij mijn ouders lees ik altijd even de krant. Brings back memories, de tijd zonder internet… zucht… ik word oud! Zo was ik laats bij Correct. Kan iemand zich de slogan ‘Als Correct het niet heeft, vergeet ’t dan maar!” nog herinneren? Hadden twee winkels. Neen, geen webshops, fysieke winkels in een groot pand op de Bergweg en die op de Ceintuurbaan, naast de A20 met dat grote bord erop.

Die op de Bergweg is al jaren dicht, maar de Ceintuurbaan is stil going strong! Met de verkoper nog staan mijmeren over de oude vestiging Bergweg met de ‘Koopjeskelder’ waar ik mijn stereotoren kocht – met drie cd wisselaar!! – en alle cd’s die ik er heb aangeschaft (voor ik lid werd van ‘De ECI Boekenclub’).

Vooruitgang werkt niet in het voordeel van Correct (die doen niet aan internet, bezoek maar eens www.correct.nl ) en om dat een beetje tegen te gaan daar van de week mijn versterker fysiek aanschaft. For the good old times… En over de goede oude tijd gesproken: Afgelopen zaterdag weer eens tegen een Zeeuwse opponent mogen spelen. En toevalligerwijs kreeg ik afgelopen dinsdag een oud NIO Nieuws onder ogen.

In de categorie ‘Herinnert u zich deze nog, nog, nog…’: Geel voorblad, blauw achterkantje, nietjes er doorheen en een hoop bijdrage van de diverse NIO leden ertussen. Ik stond er ook in, in de rubriek ‘Onder de Korf’. Net bij de senioren, vers in de selectie en toen hadden we wekelijks roadtrips richting Zeeland.

Altijd maar die Zeeland poules: Zaamslag, TOGO, BKC, Luctor en vaak ook het frisse blauw wit van Seolto uit Vlissingen. Serieus gewoon seizoenen achter elkaar… Gelukkig hebben we in de loop van mijn korfbal carrière de geografische spreiding enigszins meer mogen uitbreiden naar Noord – en Oost Nederland, maar afgelopen zaterdag in de eerste wedstrijd van de returns van deze zaalcompetitie troffen we weer eens Seolto.

De heenwedstrijd eind november mochten we optreden in het nostalgische Baskensburg, maar in het heden, te weten: begin februari, was de (in de loop der tijd wel gerestaureerde) Wilgenring de plaats van handelen. Beide ontmoetingen vorig jaar werden afgesloten in het voordeel van de Schiebroekers, maar resultaten uit het verleden bieden nimmer garantie voor de toekomst. Derhalve hamerde coaches Meulmeester en Boekhout tijdens hun wedstrijdbespreking op scherpte en inzet, zodat de broodnodige punten in de thuishal konden worden gehouden.

NIO’s tweede keus beet het spits af en wellicht speelde de wanprestatie tegen ADO van de week ervoor hen partte, maar er was bar weinig publiek op deze match afgekomen. Met een handjevol toeschouwers op de tribune werd het duel aangevangen, maar diegene die de moeite hadden genomen om te komen kijken werden beloond voor hun aanwezigheid. Samen met Seolto maakte NIO 2 er een wervelende korfbalshow van! Om en om werd er gescoord en er werd veel gescoord. In de hoofdrol: 2 heren gehuld in het geelblauw en 2 heren gekleed in het blauw wit. Die hadden duidelijk alle vier hun dag. Veel ballen vielen raak en met 22 verstreken minuten predikte het elektronisch scorebord een stand van 12 – 10. Lees verder…

N.I.O. G1 verovert Delft en het kampioenschap.

 

 

Op 2 februari is N.I.O. G1 in Delft na een zinderend gelijkspel tegen Fortuna G1 (4-4) bovenaan geëindigd en dus kampioen geworden; Delft op z’n kop.

 Veel Fortuna publiek maar ook onze supporters, heel de familie Van der Vaart, Ridderhof, Martin en Nelleke en Mamma Nihal zagen een spannende wedstrijd die net op het laatste moment door N.I.O. G1 gelijkgespeeld werd. Voldoende om kampioen te worden.

Nihal speelde voor het eerst mee. Annemiek en Maurice ontbraken deze keer maar hebben in Terneuzen ook bijgedragen aan dit kampioenschap. Gefeliciteerd N.I.O. G1: Nicky, Rowan, Annemiek, Suzanne, Maurice en Nihal en winnende coaches Mark en Nico.

Trots op jullie!!
Nico

Coaches ckv N.I.O. (scoren voor je club)

Alle clubleden, ouders en iedereen die de club een warm hart toedraagt, HEEL ERG BEDANKT!

Dankzij de inzet van de jeugdspelers is de ‘scoor voor je club’ actie een groot succes geworden. Het team dat het meeste geld heeft binnengehaald is de D2 en hen staat een mooi avondje bowlen te wachten.

Met behoorlijk wat flair geven onze jeugdtrainers de kinderen trainen, dankzij de prachtige trainer-shirts! Nogmaals bedankt namens alle jeugdtrainers!

Klundertse thriller

Is het spannend in de competities waarin de NIO selectie acteert? Hmmm… Lastig te zeggen, want het is maar hoe je het bekijkt, maar voor de ploegen van het dynamische coach duo Meulmeester / Boekhout stond zaterdag een belangrijke dubbele confrontatie op het programma. Uit in sporthal de Nievaert stond het treffen met de selectie van Door Samenspel Overwinning op stapel. Een oude bekende, met een oud NIO speler in de gelederen: Olaf Verton. Hij stond binnen de lijnen, maar daarover iets verderop meer…

Eerst NIO 2 die ondanks de minus twee punten bij aanvang van de competitie op de ranglijst toch leuk mee doet in de strijd om een top 3 klassering. Gehuld in het reserve shirt nam de ploeg het op tegen de runner up uit de competitie: DSO 2.

Een ervaren ploeg met – voor de wat oudere NIO speler – veel bekende gezichten die voorgaande seizoenen optredens verzorgde in het vlaggenschip van de Klundertse vereniging. Na een aftastend begin kwam de thuisploeg op stoom en werden de Schiebroekse gasten op het vinkentouw gedwongen. De gasten klampten nog wel aan, maar het verschil in daadkracht was te groot.

Soepel combinerend, gedreven en gebruikmakend van het lengteoverschot werd het veldoverwicht omgezet in een numeriek overwicht. Tussendoor wauwelde de olijke scheidsrechter gezellig met de spelers, blies af en toe op zijn arbitraire gereedschap en maakte na een uurtje korfballen een eind aan een ongelijke strijd. Met 20 – 10 stapte de ploegen het veld af en was het de beurt aan beide elite octetten om het matig toegestroomde publiek te vermaken. En vermaakt werd er zeker!

In dit treffen zat van alles: Strijd, spanning, een koprol, sensatie, spreekkoren, gele kaarten, veel wissels en heel veel doelpunten. Maar ik loop op de zaken vooruit.

Wie bij aanvang van de wedstrijd een blik wierp op de ranglijst zag dat beide ploegen elkaar nauwelijks ontlopen. Hierdoor zijn beide in een woelige strijd verwikkeld met het degradatiespook. Nu ook de Zeeuwse ploegen aan de winnende hand zijn, was het voor beide teams zaak om punten te pakken en deze drang naar punten kwam terug in het spel van beide ploegen.

Hoewel DSO letterlijk uit de startblokken schoot, begon NIO goed aan de wedstrijd… Met verzorgt korfbal werd de tegenstander onder druk gezet en deze had meermaals een overtreding nodig om een geelblauwe aanvaller af te stoppen. De fluitist van dienst had zijn handen vol aan alles wat er om hem heen gebeurde, maar hield zich knap staande. Ook de Schiebroekers hadden ook hun handen vol aan de grillige opponent. Veel gestorm en ge-ren naar binnen toe, afgewisseld met schoten van zij- of middenlijn was het aanvallende recept en het verdedigende medicijn werd na 10 minuten gevonden. Lees verder…

Nieuw jaar, vijfde speelronde, nieuwe kansen…

Beste lezers van de NIO site. Mocht ik u nog geen beste wensen hebben toegewenst dan wil ik dat bij deze als nog van harte doen. Veel voorspoed en geluk voor 2019 en dat we elkaar uiteraard maar vaak mogen treffen in het echte leven of – door gebrek aan tijd en prioriteitstelling van andere activiteiten –  hier op www.ckvnio.nl .

Ik had u ook op de nieuwjaarsviering in de NIO kantine willen treffen vorige week zaterdag, ware het niet dat de nasleep van de feestdagen, de winterBBQ de avond ervoor in de tuin van coach Meulmeester en de toch best drukke korfballoze zaterdag er bij uw verslaggever aardig in hakte. Tijdens het bed ritueel van mijn oudste kind beviel de serene rust die de kamer ten deel viel mij ineens zo dat de slaap vat op mij kreeg…

Deze pouwer nap was heerlijk, doch had ik stiekem ook met bijzonder veel genoegen deelgenomen aan de Nieuwjaars quiz. De quiz was namelijk boordevol vragen over mijn beschreven zaterdagbelevingen – een onuitputtelijke bron van inspiratie voor de makers van de quiz – en had voor mij een zogenaamde ‘wandeling door het park’ [i] geweest.

Deze nieuwjaarsreceptie was tevens de kick-off voor het nieuwe korfbaljaar. Met een korte onderbreking van de nationale korfbalcompetitie luidde de samenscholing in de kantine de korfbal gerelateerde activiteiten op zaterdag weer in.

Gedurende het kerstige nieuwjaarsreces was er door de NIO selectie nauwelijks getraind. Hallen waren op last van de gemeente gesloten, animo was laag, waardoor het ritme ver te zoeken was voor de Schiebroekse korfballers. Op initiatief van oud coach Rovie werd twintig negentien derhalve korfballend begonnen met een oefenwedstrijd tegen korfballers uit Rhoon.

RWA 2 ontving NIO 1 en in de eigen Wilgenring ontving NIO 2 RWA 3. Pittige tegenstanders die de NIO selectie wakker mochten schudden uit het korfbalwinterslaapje. NIO’s eerste keus mocht na een heuse semi Europa Cup oefenmatch (RWA 1 nam het op tegen het Portugese Núcleo de corfebol de Benfica) aantreden tegen reserve eerste klasser RWA 2. Rond middernacht stapten beide ploegen van het veld na een doelpuntrijk duel. Op dat moment was NIO 2 allang klaar met opponent RWA 3 en waren deze jeugdige korfballers al lang klaar in Rotterdam Schiebroek, was er wat gedronken, gedoucht, retour huiswaarts gereden en waren er net 10 minuten van de eerste helft gemist…

De aanvangstijden lagen wat van elkaar (19:30uur in Rotterdam en 21:35uur in Rhoon). Lees verder…