Waterpret aan de Abeelweg…

Het is weer maandag en dat betekent dat we een nieuwe week aanvangen. NIO 1 maakt zich gedurende deze week op voor de altijd beladen derby tegen THOR, daar waar NIO 2 een tactisch plan gaat optekenen waarmee Vriendenschaar 4 bestreden gaat worden. Voor het eerst van elkaar gescheiden op een zaterdag, dat zal even wennen worden.

Maar we lopen op de zaken vooruit als we vooruitkijken en traditiegetrouw brengen we in wedstrijdverslagen een terugblik op papier en daar ga ik dan ook nu mee beginnen…

Afgelopen zaterdag stond in het teken van Korbatjo …. en regen, heel veel regen! Dit fenomeen van een enorme hoeveelheid hemelwater kondigde zich vrijdagavond al aan. Barometers schoten in het rood en regenmeters stroomde over toen er een zondvloedachtige hoeveelheid aan regendruppels de aarde beroerde.

Gebruikers van de Buienradar app zagen Nederland toegedekt onder een grijze deken met rode accenten, daar waar gebruikers van app-concurrent Buienalarm een groot blauw vlak zagen gedurende het naderende tijdvak…

Nog even mijn thuissituatie: Vrouw, 2 kinderen, een goudvis, kat, boom in de tuin en een huis zonder achtergevel. Mijn binnen wordt slechts door een blauw zeiltje gescheiden van buiten en toen de wolken besloten de boel te laten lopen, heb ik ‘m wel geknepen. Zeker ook toen de bliksem het een goed idee vond om de aangrenzende woning te bezoeken. Ik ben ervan op de hoogte dat plastic niet geleid, maar weet ook vrij zeker dat er weinig zeil was overgebleven na een inslag.

Maar gezegd moet worden, de NIO verbouwing aan de Smaragdstraat gaat voorspoedig. De beide benedenverdiepingen zijn aan de achterzijde ontdaan van iedere vorm van tegenstand aan de weerselementen – of loslopende huisdieren, insecten, stof, zand, etc, etc – welke slechts door het eerder genoemde blauwe zeil worden tegengewerkt. Nu is het aan onze kant van de werkzaamheden de woonkamer die geraakt is (wij leven momenteel boven), maar bij de buur Baukema’s is het de achterkamer en keuken die getroffen zijn.

De gewenste buitenkeuken is daarmee een feit en gezien de heerlijke kokkerelluchten die uit de tent ons deel van de bouwput tegemoet komen wasemen een succes (en geen klachten van de buren!). Maar genoeg over de thuissituatie, dit is immers geen aflevering van ‘Eigen Huis en Tuin’. U bent hier om te lezen over de avonturen van de NIO gladiatoren en het wordt hoog tijd dat we daarover gaan beginnen!

Zaterdag 22 september regende het dus, hartstikke hevig! Tussen de matches van NIO 3 ( 7 – 7 tegen een in reserveshirt gehesen DSO uit Klundert) en NIO 5 ( verloren onnodig met 4 – 10 tegen het zevende van de Korfbal Combinatie uit Ridderkerk ) werden verwoede pogingen gedaan door de B keuze van de NIO selectie om de spieren op te warmen. De regen was toen nog niet in volle glorie aanwezig, hoewel de wedstrijden aan weerszijden wel reeds tweemaal waren stilgelegd wegens ongewenste spreekkoren vanuit het wolkendek.

De tegenstand kwam deze competitieronde uit bijna Zeeland afgereisd om het op te nemen tegen onze lokale favorieten. Met een grote variëteit aan spelers maakten zij het de thuisploeg knap lastig. Lang, groot, klein, armstukken, kniebanden, alles werd in de strijd gegooid om de punten mee te nemen uit een regenachtig Schiebroek.

Nu ‘regenachtig’ weer ter sprake komt wil ik toch even aanstippen dat reserve zitten in de regen absoluut een opgave is. Zit je daar onder een paraplu vol emoticons de regendruppels te vermijden en hevig je nat regende selectiegenoten aan te moedigen, terwijl je alsnog nat wordt van de waterafvoer van de grotere paraplus van je buren… In deze benarde situatie verkerend kreeg ik ook nog eens de schone taak het scorebord te bedienen.

Voor wie nooit naar ons veld komt (of nimmer de ‘reservebank’ een blik waardig gunt…): Het NIO scorebord is mobiel en bestaat uit vele witte bordjes die handmatig beroerd moeten worden om het scoreverloop op een juiste manier weer te geven. Voor ieder doelpunt moet je dus naar voren bukken en het bordje de andere kant opdraaien. Afgelopen zaterdag had ieder doelpunt tot gevolg dat ik naar voren moest bukken voor de scorebord mutatie en daarmee gaf ik de hemelwaterafvoer van de aangrenzende paraplus vrij spel een niet geringe hoeveelheid hemelwater te deponeren in de zogenaamde ‘bouwvakkersdecolleté’…

Bij een stand van 3 – 6 was ik het zat probeerde ik onder mijn taak uit te komen. Het argument dat ik nimmer Kind van de Wedstrijd was geweest werd resoluut van tafel geveegd, dus was het tijd voor rigoureuzere maatregelen: Sabotage! Bij het aantekenen van de 4 tegen 6 heb ik woest enthousiast juichend per abuis contact gemaakt met het scorebord. Gevolg: Alle witte kaartjes vlogen in de lucht, alsmede door elkaar…

Welgemeende excuses NIO 2, wil graag een keer de score bij houden, maar dan wel met lekker weer, en na het verkrijgen van een bal, met jullie handtekeningen erop, en een foto, met jullie, en wellicht een doorloper voorafgaand de wedstrijd, hoewel ik dat dan ook wel weer spannend vind…

Terug naar de wedstrijd die gaande was. NIO 2 zat het eerste bedrijf op het vinkentouw en moest telkenmale een score van Korbatjo 2 goed proberen te maken. De gasten speelden effectief, met een indrukwekkende verhouding doelpogingen / doelpunten, zeker in de korfzone. De thuisploeg had even nodig om op stoom te komen en het duurde daarom 40 minuten alvorens de opgelopen schade was ingelopen. Dit leverde een spannende slotfase op, waarbij beide ploegen voor de volle buit gingen, hier ook kansen voor kregen, maar uiteindelijk met een gelijke stand (15 – 15) de arena weer verlieten…

En als er ploegen een arena verlaten, dan bied dat ruimte voor 2 nieuwe ploegen om het strijdperk te betreden. Dat deden NIO 1 en Korbatjo 1 dan maar al te graag. Stram van het bank zitten stapten zij binnen de lijnen. Het was inmiddels even droog en dit maakte het inschieten bijzonder aangenaam. Even alle spiertjes los, even de precisie zoeken en je klaarmaken voor de aanstaande confrontatie.

Deze confrontatie was met een ploeg die vorig seizoen degradeerde uit de tweede klasse – en eerste klasse het korfbaljaargang daarvoor. Ervaren spelers die graag terug willen naar de klasse waarin ze thuishoren. Een behoorlijke kluif voor het octet van coach Meulmeester, maar tegelijk een mooie graadmeter hoe het vlaggenschip van NIO zich verhoudt met de top van de derde klasse…

De thuisploeg kwam op een 1-0 voorsprong, maar al gauw kwamen de gasten uit Oud Beijerland langszij. Door doelpunten van over en weer kwam er een tussenstand van 3-5 op het scorebord. Het was inmiddels opgehouden met zachtjes regenen en naar mate het eerste bedrijf vorderde, naar mate de regen evenredig toenam. Deze omstandigheden leken in het voordeel van de Geelblauwen want deze vochten zich terug tot 5-5, maar toch was het slotakkoord voor de Beijerlandse formatie die middels hun schutters op een 5 – 8 voorspong wisten te komen en met deze stand werd de thee genuttigd.

Het eerste doelpunt na rust was van Schiebroekse makelij, maar dit was tevens de laatste stuiptrekking van de thuisspelende ploeg. Zakelijk speelde de gasten de wedstrijd naar een 8 – 15 stand en daarmee hun derde overwinning in de derde klasse I . De komende weken volgen een aantal ploegen van een minder kaliber dan ACKC en Korbatjo en lijkt er voor het vlaggenschip van NIO best wel wat mogelijk als het gaat om het behalen van punten.

Komende zaterdag reist de ploeg af naar Thor voor een derby Noord tegen Zuid. Kom gerust kijken: Het is even de brug over (Maastunnel richting Zuid is nog dicht, maar als een tunnel je ding is neem dan gerust de Benelux) en vertrouwd om 16:00 uur wordt er op het heilige gras van de Trots van Ellemare door arbiter en tevens Schiedams korfbalicoon Jordy Majoor ingefloten.

Alle ingrediënten zijn aanwezig voor een prachtige wedstrijd, kom dat zien!

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.