Verslag NIO 3 – Oranje Zwart 2

korfbalmand_geel_2Alweer de vijfde wedstrijd van dit nieuwe jaar, tegen de nummer laatst van de poule, het tweede van Oranje Zwart. Alleen dit keer begin ik niet met de wedstrijd zelf, maar met de avond ervoor.

We hadden vrijdagavond namelijk een team etentje, bij André en Karin thuis. Iedereen nam iets te eten mee en achteraf speelden we het erg leuke spel ’30 seconds’. Het was weer verschrikkelijk gezellig, met Karin als goede gastvrouw, de heerlijke nasi van Petra, de liefdestips aan Daniel van Marleen, het rare augurkenpotje van Marten, Aad die een zoektocht moest beginnen naar een familielid, Sander die de melodie van het Friese volkslied niet meer wist, Monique die na het eten niet te lang meer zou blijven, maar bijna als laatste wegging, André als wandelende encyclopedie, Mourien die ‘Ronald Koeman’ omschreef met: ‘niet een paard, maar een…, niet een vrouw maar een… en dan nog een voornaam’, sfeermaker Jan, die persé het spel wilde winnen en baalde van teamgenoten die niet geconcentreerd genoeg met een dobbelsteen gooiden en met mezelf die zat te stuntelen, bijna op de tafel viel en daarna op mijn stoel moest blijven zitten de rest van het etentje. Kortom, een superleuke teamavond.

Goed, dan toch de wedstrijd zelf. Dit keer in de aanval: Sander, Monique, Petra en ondergetekende. In de verdediging André, Jan, Mourien en Karin.
Tegen de nummer laatst van de poule moet je gewoon winnen natuurlijk, maar toch geconcentreerd beginnen, want zelfs ploegen die laatste staan kunnen je verrassen, menig team kan daar na dit weekend over meepraten…

We begonnen erg goed aan de wedstrijd. Met het eerste schot van Petra en het eerste schot van mij gelijk raak, stonden we binnen de kortste keren met 2-0 voor. Het andere vak had meer moeite met scoren, maar verdedigend stond het allemaal goed, zodat Jan en even later ook André de 3-0 en 4-0 konden scoren. Na nog een benutte strafworp van mezelf kon Oranje Zwart eindelijk wat terug doen, 5-1.
Oranje Zwart speelde zowel aanvallend als verdedigend niet als een vierde klasser. Met veel inzet, maar weinig visie werd er maar wat geprobeerd. Door deze manier van spelen kregen we allemaal veel kansen om zowel met het schot, als met doorlopers te scoren. Toch waren we als team niet zuiver genoeg om een echte monsterscore te halen. We gingen de rust in met een 9-2 voorsprong.

De tweede helft speelden we nog wat rommeliger dan de eerste, gewoon door het aparte korfbalspel van Oranje Zwart. Veel kansen, maar weinig doelpunten. Na met 12-3 voor te hebben gestaan, loonde dat chaos-korfbal van de tegenstander ook nog eens na zo’n 10 minuten in de tweede helft, waardoor zij een tussensprintje maakten en binnen 2 minuten op 12-6 kwamen.
Verder kwamen ze niet. Een kwartier voor tijd kwam Marten nog in de ploeg voor Jan en de laatste 6 minuten mocht ook Cindy nog een paar minuutjes meespelen voor Monique. Cindy gaf nog een goede pass op mij voor een doorloper, waar nog een strafworp uit kwam, maar die werd door mij gemist. Einduitslag: 14-6.
Een gemakkelijke overwinning, maar gevoelsmatig had de uitslag hoger uit kunnen pakken.

Rest me alleen nog de vaste supporters te bedanken, fijn dat jullie er (alle drie) weer waren.

Na afloop was het dit keer de beurt aan Sander, die lekkere koeken had meegenomen om weer een overwinning te vieren. De wedstrijd én de avond ervoor werden nog lang nabesproken tijdens de derde helft.

Michiel

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.