Triade 1 – Nieuwpoort 1

Zaterdag 13 oktober trok NIO’s vlaggenschip ten strijde in Nieuwpoort.

Hoewel de beroemdste slag bij Nieuwpoort plaats vond op 2 Juli 1600, alwaar de Spaanse Aartshertog Albrecht van Oostenrijk het aan de stok had met Maurits van Oranje, jawel “de zoon van Willem van Oranje”, belegerde de diverse “NIO”mianen het veld van de plaatselijke korfbalvereniging Triade.

Wellicht verwacht u een (ver)slag bij Nieuwpoort, de geschiedkundige onder ons weten dat dit Nieuwpoort in België bij Duinkerke betrof. Onze handelsvloot van de “Republiek van Zeven verenigde Nederlanden” ondervond daar tijdens de 80 jarige oorlog veel hinder van Spaanse kapers welke in dienst waren van de Spaanse koning. Gek is dat deze slag om Nieuwpoort een van de belangrijkste gebeurtenissen is geweest uit onze historie maar helemaal niet in het Nederland van nu ligt. Het Nieuwpoort van Triade is slecht een klein slaperig dorpje in een van de meest oostelijke delen van onze provincie Zuid-Holland.

Gelukkig gingen onze “NIO”mianen keurig met de auto en hun navigatie ingesteld op het Nieuwpoort van de gemeente Molenwaard in de Alblasserwaardse polder. Alwaar de plaatselijke veerpont al ruim voor 1429 de Krimpenerwaard verbindt met de Albrandswaard. Hoewel de meeste onder ons zich op onbekend terrein bevonden voelde het voor de verschillende mensen als thuiskomen. Dorpskernen van slecht 10 huisjes, polder gemalen en wat schaapjes vormde het decor tijdens deze reis. Het opvallende prachtige weer voor deze Oktobermaand in 2018, agrariërs druk met tractoren in de weer, het stemde de verschillende “NIO”mianen goed. Hoewel niet iedereen geboren in het middel van het land, de noordelijke roots van hun ouders brachten de verschillende mensen in weemoed. Hier kon je wel wonen, en niet onbelangrijk, zelfs korfballen.

Ja , korfballen bij en tegen Triade, jagende op de 3e plaats achter Korbatjo en ACKC. Samen met concurrenten Ventura Sport en dit Triade voor die derde stek, een slag slaan vandaag, hier te Nieuwpoort, was het doel.

Een slag werd het ook, na doorgekookt te zijn tijdens de warming up door het prachtige weer, was binnen de eerste 5 minuten het eerste slachtoffer. Bij een 1-1 stand draaide Bjorn op een aanvallende actie van zijn tegenstander zijn enkel klem en zwikte er doorheen. Een domper, zo snel in de wedstrijd, het was even lastig, wat resulteerde in een 3-1 achterstand.

Met de ingevallen Asjer in de gelederen herpakte de “NIO”mianen zich en na enkele minuten begon het weer goed te draaien. Binnen 4 minuten bogen de “NIO”mianen de stand naar een 3-5 voorsprong. En men ging door. De eerste 20 minuten waren zoals Maurits het in 1600 had willen zien. Niets van verre schoten, maar gedetailleerde acties. Tweemaal doorloper de tegenstanders het bos in, strafworpen mee door prachtige individuele acties en een vrije bal. Content met een 3-7 voorsprong liet de “NIO”mianen de teugels iets te veel vieren en kon Triade terug in de wedstrijd komen. Maar na een 5-7 herpakte men zich en liep de score door naar een keurige 6-9 pauze stand.

Na de pauze schoten de “NIO”mianen weer knalhard uit de (rust)banken. Een lekker droog schot bracht hen op 6-10. Uitgaande van de vorige wedstrijden wilde de “NIO”mianen meer maar het tegenovergestelde geschiedde. In 2 minuten knokte Triade zoals Albrecht van Oostenrijk het had gewild zich terug naar een 8-10 stand en met nog meer dan 25 minuten op de klok werd dit een spannende veldslag.

Een harde knal ingeluid door een Triade heer, inlopende op Anne R haar knie, verwachtte iedereen een strafworp. Maar in plaats hiervan kostte het de “NIO”mianen een wissel. Slechts een vrijebal die niet verzilverd werd en niet lang hierna weer een tegentreffer kwam Triade meer en meer in het spoor.

Hoewel de aantal kansen nog steeds op een positief niveau bleven stokte anderzijds de nauwkeurigheid. Een punt van aandacht inmiddels want ook in kansrijke posities werden eerdere wedstrijden niet verzilverd in goud. En ook nu ging het mis. Het betere van het spel, perfecte kansen. 41 stuks in de tweede helft met slechts 3 goals. Minuut 29 en bij een 12-12 stand komt Triade voor het eerst op voorsprong. De deceptie wederom in aantocht trok het aanvalsvak, inmiddels gesteund door debutant Bonne, zich in hun laatste aanval.

En wie (of wat) anders dan op die 2e juli 1600 trok de aandacht in mêlee op het slagveld. De blonde manen van onze Sander, vol in actie tegen de wind in, in een uiterste krachtspanning een doorloper afrondend met spanning in al zijn vezels, dat ene punt nog binnen halend. Een opluchting, met wederom een verlies in de laatste minuut in het verschiet, konden de “NIO”mianen trots zijn op wat er gebracht was. Ja, de afronding moet beter, maar het creëren van kansen zal geen belemmering zijn.

En ondanks het betere van het spel voelde het als verlies van dit punt toch als een overwinning. Niet blij, maar met een dubbel gevoel, togen de “NIO”mianen naar hun verdiende drankje.

Gedoucht en wel ging het vlaggenschip van de “NIO”mianen terug richting Schiebroek, het prachtige Nieuwpoort met hun Eeuwenoude vesting achterlatend. Hoewel, ooit zullen we graag terug keren. Want waar zou je nog mooier kunnen trouwen dan in het gemeentehuis van Nieuwpoort. Het nieuwe stadhuis, gebouwd tussen 1673 en 1695 om Nederland en Nieuwpoort beter te kunnen verdedigen. Wie zou hier niet willen staan op het prachtige bordes aan de voorzijde.

Met een bekroond dak door een omlopend schilddak met open koepeltorentje. Vanuit het bordes het prachtige zicht naar het water alwaar familie en “NIO”mianen je kunnen toezingen.

Wie weet zal er een nieuwe Maurits vanuit de “NIO”mianen opstaand om als “Prins op het Witte Paard” zijn liefde te bekrachten met het huwelijk. Ook dan, ja dan, zal iedereen zich weer naar het prachtige Nieuwpoort togen.

En zeg nou zelf, wie is er niet in voor een feestje.

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.