Wedstrijdverslagen

  • Wisselvallig weer

    Het weer was afgelopen zaterdag een beetje wisselvallig te noemen, maar uw reporter ondervond daar zelf weinig echte hinder van. Wellicht was het niet doorgaan van de Puppies – en het daardoor teleurgestelde kroost – het enige minpuntje veroorzaakt door de weergoden, maar de rest van de dag ging van een leien dakje.

    De avond ervoor was de Algemene Ledenvergadering geweest. ALV in het afgekortst. Een jaarlijks evenement waar het Bestuur van ckv NIO verantwoording aflegt aan de NIO leden, over het algemeen zonder al te veel leden in de kantine, maar dat was dit jaar anders…

    Het aantal leden in de kantine was dan weliswaar nagenoeg gelijk aan voorgaande jaren, doch er was een Corona livestream opgezet, waardoor er stiekem toch best wat leden digitaal bij de vergadering aanwezig waren. En de vergadering was ook bij de leden aanwezig!

    Middels de webcam kreeg de NIO kantine een kijkje in de natuurlijke habitat van de contributieplichtigen en andere belangstellende.

    Voor het eerst in de geschiedenis van ckv NIO, toch al meer dan 60 jaar, waren leden in staat onder een dekentje op de bank het voorwoord van de voorzitter aan te horen, de woorden van de penningmeester weg te spoelen met een goed glas wijn (of twee…), al wasopvouwend de plannen van de commissies door te nemen en soms gewoon even afstand te nemen van de vergadering door verdwijnen achter de laptop.

    Het was gezellig, het was familiair, het was afstandelijk en toch dichtbij, het was een afscheid en toch ook weer een terugkeer. Het was veel van hetzelfde, maar toch vernieuwend en met al deze emoties werd na de vergadering – stipt om 21:30 uur – een borrel georganiseerd. Met in achtneming van de Corona verplichtingen, dus iets afstandelijker dan anders, maar met troostvoer: Blokjes kaas, plakjes worst, wortels en radijsjes.

    Lees verder →

  • Geelblauw tegen GeelZwartblauw

    Er was geen alpaca te bekennen op het NIO-veld in de zwoele namiddag van zaterdag 12 september 2020. Wel zaten een aantal spelers van NIO 4 uit te loungen na hun treffen met het tweede team van ’t Caproen uit Hellevoetsluis, maar verder was het complex nagenoeg verlaten.

    Stilte voor de storm, want om 16:30 uur stond er toch echt nog een match ingepland op het nog grote kunstgrasveld aan de Abeelweg 233. En niet zomaar een match, neen, dit betrof de eerste kraker van het seizoen. In dit duel mochten NIO 3 en ONDO 5 uitmaken wie de lijstaanvoerder van poule S-076 van de najaarscompetitie uit het vaderlandse breedtekorfbal ging worden.

    De Schiebroekers versloegen in de vorige competitieronde Phoenix, daar waar de ONDO thuis Avanti over de knie legde. Met de volle buit op zak stapte beide ploegen dus, hetzij enigszins gehavend, tussen de lijnen.

    De thuisploeg had een dame te kort en de gasten moesten op maar liefst 3 plekken spelers in passen. Maar met deze invallers verschenen er toch 16 spelers aan de start: 8 vertrouwd spelend geel en 8 gehuld in een donkerkleurig reserve shirt. Dit om het voor de dienstdoende arbiter Hof te vereenvoudigen, daar ONDO zijn wedstrijden normaliter ook afwerkt in geelblauw.

    ONDO (G), niet te verwarren met ONDO (M), want ik dan weer verwarrend vind want ONDO (M) speelt helemaal niet in Middelburg, maar in Sint Laurens en dat vind ik een véél mooiere plaatsnaam. Maar dat terzijde, de gasten van deze middag kwamen dus uit het Westland en om preciest te zijn uit ’s Gravenzande. Deze club bracht een aantal beroemde korfballers voort.

    Denk hierbij bijvoorbeeld aan korfbalgigant Barry Schep, maar ook aan getalenteerd scheidsrechter en de enige echte korfbalverslaggever van Nederland: Frank Stout. Daarnaast nam deze eerste klasser een tweetal seizoenen geleden hoofdtrainer Marcel ‘Assssssjeblieft’ Le Pair over van NIO, wat voor Marcel natuurlijk verdraaid mooi meegenomen was want hij kon gewoon geelblauw blijven coachen.

    Een laatste funfact over ONDO: Daar doen ze ook aan pubquizen en in 2016 deden uw kwizzmasters mee aan ‘De slimste ONDO’er’. In het hol van de leeuw (genaamd: Het ONDOmein – waarvoor hulde!) bleek de slimste ONDO’er NIO’ers, die ook nog eens tot groot verdriet van menig ander deelnemer De Bitterballenronde wisten te winnen. De beloning: Een anderhalve kilo gefrituurde snacks op een zilveren schaal.

    Dat was een topavond, maar nu even terug naar een topwedstrijd…

    De beginfase was aftastend. Doelpunten bleken schaars en de spaarzaam toegestroomde supporters zagen 2 ploegen die hard werkte, maar weinig doelpunten zagen als beloning. Toen na een minuut of 13 eenmaal het scorebord gevonden was prijkte er een 2 – 3 stand op en zat NIO dus op het vinkentouw.

    De Westlandse invallers bleken niet alleen fit, maar ook zuiver en daar had de ervaren maar jeugdig ogende thuisploeg een kwart wedstrijd voor nodig om zich daartegen te wapenen. Eenmaal gewend aan het spel van de tegenpartij kwam het Schiebroekse kwartet beter in de wedstrijd. Schoten vielen binnen, pasjes kwamen een en er ontspon een zonovergoten maar gelijk opgaande wedstrijd.

    Naar mate de tijd wegtikte wist geen van beide ploegen los te komen van de opponent. Twee doelpunten verschil was het maximaal haalbare, veelal gevolgd door de aansluitingstreffer en de gelijkmaker. Met nog 5 minuten op de klok waren het de gasten die op voorsprong kwamen en dit leek minutenlang de beslissing te zijn. Doch vlak voor het ingaan van de slotminuut wist de thuisploeg uit de verwarring de stand te egaliseren.

    Even leek de Schiebroekse formatie de volle buit te incasseren, maar de zwaartekracht begeleide de doorloper die hiervoor verantwoordelijk zou zijn jammer genoeg niet door de mand terug naar moeder aarde. Hierna bleek de speeltijd volledig verstreken en blies de arbiter een 14 – 14 stand de KNKV-app in.

    Met het gelijkspel blijft NIO 3 koploper en ONDO 5 runner-up. Volgende week mag de ploeg afreizen naar Pijnakker alwaar Avanti 7 wacht. De avonturen inclusief randzaken die uw favoriete Derde gaat beleven tegen de ploeg met oud NIO lid Suzanne Jaspers in de gelederen kunt u volgende week weer terugvinden op de NIO-site. Tot dan, of wellicht eerder…

    Lees verder →

  • Onder de rook van Rotterdam met de geur van kapsalon…

    Onder de rook van Rotterdam met de geur van kapsalon…

    De gemeente Zoetermeer – in het Engels Sweet Lake city – telt 125.000 inwoners die in de zogenaamde Metropoolregio ingeklemd zijn door Rotterdam en Den Haag. Als derde gemeente van de Provincie Zuid-Holland doet de zelf gekroonde Leisure hoofdstad van Nederland het niet onaardig qua groeicijfers en ook de korfbalclubs binnen de gemeentegrenzen mogen er wezen.

    Met De Meervogels en SV Phoenix uitkomend in respectievelijk de hoofd- en 1e klasse doen de 486 korfballende Zoetermeerders – of in ieder geval een aantal van hen – niet onverdienstelijk mee in de vaderlandse korfbalcompetitie.

    Afgelopen zaterdag – 5 september 2020 om exact te zijn – mocht er na alle Corona afgelastingen weer eens een officieel speelweekend doorgang vinden. De eerste van de competitie jaargang 2020 / 2021 en voor de vele korfballiefhebbers was het weer een genot om de veelal kunstmatig aangelegde wei in te mogen!

    Uiteraard golden er RIVM-restricties, maar die werden geregeld in de wind geslagen. Sport is emotie en het Grappenhaus effect doet zijn intreden als je binnen de lijnen de sport beoefend die je liefhebt – een enkeling die het achter zijn ellebogen heeft daargelaten…

    Met gezond verstand, desinfecterende gel, Corona protocollen en een beetje begrip voor elkaar komen we een heel eind. Een heel eind, dat hoefde de Schiebroekse Derde keuze gelukkig niet af te reizen voor de seizoen ouverture.

    De rit vanaf de Abeelweg naar het Van Doornenplantsoen in Zoetermeer bedroeg amper 21 minuten, voor een aantal spelers aanzienlijk minder aangezien er ook vanaf de opstapplaats te Berkel aangereden werd. Aangekomen op het terrein van sportvereniging Phoenix werd de ploeg van player-coach Van der Veen direct onderhevig aan het geldende Corona protocol.

    Op last van de in een oranje hestje gehulde Corona Coördinator moest er ingetekend worden, de handen ontsmet en de pijlen gevolgd het sportcomplex op. Een fraai sportcomplex kan ik u optekenen! Drie nieuwe kleine kunstgrafvelden, leuke kantine, flink grasveld voor de kinders, 6 jeu-de-boules banen op het Rue-de-Petanque en een heuse alpaca on the side…

    Publieksspeler Micklinghoff had direct geen oog meer voor zijn publiek en zocht continue oogcontact met zijn favoriete diersoort.

    Zowel tegenstander Phoenix 4 als uw Geelblauwe favorieten acteerde als toegift op deze korfbaldag. De stofwolken van de hoofdwedstrijd tussen Phoenix 1 en KIOS 1 waren nog niet vervlogen toen de arbiter het seizoen voor de ploegen uitkomend in de klasse BK NJ S-076 leven in blies.

    Met een alpaca als toeschouwer en de lucht van kapsalon die de longen van de spelers vulde werd de eerste helft gespeeld. De eerste Schiebroekse doelpoging doorkliefde feilloos het gele kunststof en een monsterscore leek in de maak. Zeker toen ook het verdedigingsvak van de Sport Paramedisch Centrum van Wensen de Jongh formatie met scherp en zonder afvang begon te schieten.

    Maar er kwam zand in de aanvalsmotor in de persoon van een 200 centimeter lange heer die optimaal van het kleine vak gebruik maakte en heel veel ballen rondom de korf wist weg te plukken. Aan de andere kant van het speelveld werd de scherpschutter voorzien van een plakkerige verdediger en dit stagneerde de doelpuntenproductie aanzienlijk.

    Toch werd er zo nu en dan voorzichtig gejuicht (Corona protocol) en naar de alpaca gezwaaid en na een wedstrijd van tweemaal 30 minuten korfbal gescheiden door een kopje lauwe thee blies de scheidsrechter van dienst een stand van 7 tegen 12 de boeken in.

    De eerste punten zijn binnen en daarmee staat voor komend weekeinde direct een topper op het programma. Zo vroeg in het seizoen al een ‘do-or-die’ wedstrijd tegen het eveneens in geel blauw acterende ONDO uit ’s Gravenzande. Inzet: De koppositie. Plaats van handelen: Abeelweg 233. Aanvangstijd: 15:30 uur.

    Uw steun is van harte welkom en indien voorradig worden alpaca’s langs de lijn zeer gewaardeerd!

    Lees verder →

  • Dansers en stroopwafels

    Dansers en stroopwafels om de laatste wedstrijden van 2019 op te leuken

    Met de uittocht van Sinterklaas is de Zwarte Pieten discussie verstomd, maar wat er niet meer is verstomd is een verslag van mijn zaterdagbeleving op de NIO site. De najaarsdrukte dwongen mij een aantal weekenden op rij te verzaken van het op schrift zetten van de avonturen die de NIO selectie in den lande allemaal beleefden, doch de storm aan werk is gaan liggen, andere belemmeringen zijn weggenomen, waardoor mijn ‘writersblock’ officieel is opgeheven.

    Derhalve als van ouds weer een stukje proza over korfbal, maar met links en rechts een excursie richting randzaken rondom het korfbalverenigingsleven.

    De zaalcompetitie is voor de NIO selectie wisselend van start gegaan. NIO 2 heeft in de eerste drie wedstrijden 58 maal de korf weten te doorklieven (gemiddelde van 19,33333 per wedstrijd), echter wist de ploeg van trainer Boekhout niet te voorkomen dat de opponenten zeventigmaal de geelblauwe verdediging wisten te verschalken. Hierdoor bivakkeert de Schiebroekse tweede keuze in de onderste regionen van de reserve derde klasse R en moeten de mouwen opgestroopt worden om de punten binnen te gaan halen.

    Het geelblauwe vlaggenschip is de zaalcompetitie uitstekend begonnen. Uit de eerste 3 wedstrijden werden 4 punten gehaald. In Den Haag wist GKV na een thriller in de slot seconden het Schiebroekse octet te belemmeren met punten huiswaarts te keren (25 – 24), maar de overige wedstrijden werden aan de zege kar gebonden.

    Zaak dus om deze goede lijn voort te zetten en die bracht de NIO selectie via het Schieplein, de A20 en een minimaal stukje A12 in Gouda, alwaar in sporthal de Mammoet de selectie van het eveneens in geel spelende A&CKV Gemini wachtte als volgende te nemen horde in het indoorseizoen 2019 / 2020.

    Wist u trouwens dat van mammoeten meerdere soorten hebben bestaan. Het zijn waarschijnlijk afstammelingen van een gezamenlijke voorouder, maar doordat ze verschillende leefwijzen hadden konden ze naast elkaar bestaan.

    Zo waren er de ‘Zuidelijke mammoet’ (Mammuthus meridionalis) uit zuidelijk Europa en de ‘Steppemammoet’ (Mammuthus trogontherii) uit Europa, de ‘Wolharige mammoet’ (Mammuthus primigenius) uit noordelijk Europa, Azië en Noord-Amerika. De ‘Sardijnse dwergmammoet’ (Mammuth lamarmorae) uit Sardinië (Italië), maar ook de ‘Keizersmammoet’ (Mammuthus imperator) uit Noord-Amerika, de ‘Amerikaanse mammoet’ (Mammuthus columbi) uit Noord- en Midden-Amerika en de ‘Kretenzische mammoet’ (Mammuthus creticus) uit Kreta (Griekenland).

    De wolharige mammoet is van deze soorten waarschijnlijk de bekendste. Hij leefde ongeveer vanaf 600.000 jaar geleden, in het Pleistoceen. Hij had een dikke vacht waarvan de haren soms tot aan de grond reikten. De oren waren klein (30 centimeter) en ook bedekt met haren ter bescherming tegen de kou. Van de andere mammoetsoorten was alleen de steppemammoet dik behaard, de andere soorten leefden in veel warmere gebieden en waren dan ook vrijwel onbehaard, net als de huidige olifanten. Het lijkt er ook op dat de wolharige mammoet een kortere levensduur had, ze werden hooguit 35 jaar. De huidige olifant haalt makkelijk 50 jaar.

    Lees verder →

  • Niets in Overschie…

    De zesentwintigste dag van oktober 2019 was een dolle laatste 1e helft veldcompetitiezaterdag aan de Abeelweg in Rotterdam Schiebroek. Er was geen vol programma, maar de ontmoetingen die er plaatsvonden waren eigenlijk allemaal leuk om naar te kijken. 

    Zo beten de youngsters van NIO E2 het spits af. Gelijktijdig met de nog (té) jonge talenten van de Puppies betraden ze het veld in hun laatste ontmoeting voor de zaal. Tegenstander Twist was een klein uurtje eerder vertrokken uit Vlaardingen en konden bij winst op gelijke hoogte komen met de thuisploeg qua behaalde wedstrijdpunten.

    Met hits als ‘Schipper mag ik overvaren?’ en ‘Ze kunnen zeggen wat ze willen…’ op de achtergrond (de Puppies waren aan!) speelde beide ploegen vrijuit en golfde het spel letterlijk op en neer. Er werd lekker veel geschoten, ook goed verdedigd en de krachtverhoudingen waren nagenoeg gelijk. Het gezang langs de lijn werd overigens overgenomen binnen de lijnen, waardoor het 1 jolige boel werd.


    Jolig of niet, er werd ook gekorfbald, en beide ploegen wisten driemaal te scoren. Na 4x 10 minuten mono korfbal kwam er na het rijtjes schieten wel een winnaar boven drijven: NIO E2 scoorde er 2 daar waar hun leeftijdsgenoten van Twist er slechts 1 wisten te scoren.

    Nadat het veld was opgeruimd kon NIO A1 de arena betreden in hun tweede optreden dit seizoen tegen Maassluis A2. Aan de eerste ontmoeting op het kleine veld in Maassluis waren twee punten overgehouden en het was de door vakantie geplaagde ploeg van hoofdcoach Baukema en veldtrainer Pouwer er alles aangelegen om ook deze ontmoeting om te zetten in een overwinning.

    De herfstvakantie en doktersbezoek leek deze doelstelling in de weg te zitten…

    Om 09:00 uur stond de landing gepland van het vliegtuig van een van vakantie wederkerende basisspeler van NIO A1. De landingsbaan bevond zich echter niet op Zestienhoven te Rotterdam Overschie, maar op Luchthaven Zaventem – beter bekend als Brussels Airport. Het treffen tussen NIO A1 en Maassluis A2 stond om 13:00 uur op het programma, dus tijdig binnen de lijnen staan zou zeer uitdagend worden.

    Maar omdat alle heren van NIO A2 door vakanties of herstel van een chirurgische ingreep verstek moesten laten gaan, was het hopen dat de uitdaging niet te uitdagend zou gaan worden. Verzoek tot later beginnen werd door Maassluis van de hand gewezen, dus was de hoop gevestigd op de punctualiteit van de internationale luchtvaart, alsmede de rechtervoet van de chauffeuse die de speler in kwestie over de landgrens moest brengen om met mach5 door te rijden richting de Abeelweg.

    Het duel werd aangevangen met een overschot aan tegenstanders, of zo u wil: Een te kort aan thuisspelers. Met 7 tegen 8 werd er goed partij geboden en de in alle haast geboden tactiek werd tot in de puntjes toe uitgevoerd. Hierdoor prijkte een 2 – 0 voorsprong op het scorebord, met in het achterhoofd dat heer nummer 4 en speler nummer 8 al ruim voorbij Breda was toen het begin signaal klonk.

    Lees verder →

  • Je wint niet 1 2 3 van Gemini…

    In het voorlaatste officiële competitieweekend van het eerste deel korfbalbuitenseizoen 2019 / 2020 was er weinig te beleven aan de Abeelweg 233 in Rotterdam Schiebroek. In de ochtend speelde NIO F1 tegen de F2 van KCC ( 7-0 ) en D1 ontving Korbis ( 9-6 ), maar daarna was het rustig op het kunstgras.

    Het lange wachten voor de kantinedienst van dienst werd opgeleukt met het opruimen van de bar, het ordenen van de paparassen en het optellen van het openstaand saldo op de diverse kaarten ( …vergeet u deze week niet te betalen? ). Verder was het ontspannen toeleven naar het competitietreffen tussen NIO 4 tegen Korbatjo 4 uit Oud Beijerland.

    Twee jonge ploegen die uitkomen klasse S-098 van het vaderlandse breedtekorfbal en druk doende zijn aansluiting te krijgen met de middenmoot uit de klasse. De wedstrijd stond onder leiding van arbiter Louwer en onder het genot van een waterig zonnetje en een aangename temperatuur maakte beide ploegen er een leuke wedstrijd van.

    Gelijktijdig werd er op veld 1 ook een wedstrijd voorbereid. Eigenlijk 2 wedstrijden. De NIO selectie ontving deze zaterdag de selectie van Gemini uit Gouda. Deze eveneens in het geel gehulde vereniging treft de selectie reeds een aantal seizoenen en hierdoor zijn er weinig geheimen voor elkaar.

    NIO 2 beet het spits af en had de handen vol aan de tweede keus van de Goudse korfballers. Sterren van weleer, aangevuld met jeugdig talent maakte het gehuld in het reserve outfit de thuisspelende Schiebroekers erg lastig. Of maakte de thuisploeg het zichzelf onnodig moeilijk?

    De waarheid zal in het midden liggen, maar feit blijft dat beide ploegen er een gelijk opgaande wedstrijd van maakten. NIO wilde wel uitlopen, maar de Goudse opponent gaf nimmer op. De slotfase werd aangevangen met 2 doelpunten in het voordeel van het thuisoctet, maar wederom wisten de aansluitende treffer te produceren.

    Gedurende de laatste momenten van de wedstrijd leek Gemini nog op weg te gaan naar een ultieme poging om de stand te egaliseren, doch de tijdsregistratie van de arbiter gooide roet in het eten. Met een uur korfballen en tussentijds een stukje rust pakte NIO 2 in de voorlaatste competitieronde van het eerste deel van het veldseizoen de volle buit: 12 – 11.

    Aansluitend was het de beurt aan van beider vlaggenschepen om de degens te kruisen. In een heus degradatieduel in de standaard derde klasse G was het voor beide ploegen alle hens aan dek om niet verzeild te geraken in de Bermuda driehoek alwaar het degradatiespook ronddobbert. De nummer 7 tegen de nummer 8 van de poule, anders beschreven: De nummer voorlaatst tegen de nummer laatst.

    Of de plek op de ranglijst voor beider ploegen terecht is, daar kan over gecorrespondeerd worden. Feit is dat de nipte nederlagen tegen de hoger geklasseerde klassegenoten de plek op de ranglijst tot gevolg heeft voor de ploeg van coach Meulmeester. Zaak was om de schade niet verder op te laten lopen en de negatieve balans op het scorebord te herstellen in Schiebroeks voordeel.

    Lees verder →

  • Het regende en o ja, ik sta in het Hoeksch Nieuws …

    Of je nu volger bent van de NIO site, of slechts in incidentele bezoeker, het moet zijn opgevallen dat het de afgelopen weken stil is geweest qua zaterdagbelevenissen van de NIO selectie. Ik zal u even vlug bijpraten:

    Het zat tegen, NIO 2 was te laat bij de les en liet zich in de luren leggen door de zesde keus van KCC uit Capelle aan den IJssel en NIO 1 verklote een wedstrijd ultiem zuur in de aller laatste minuut tegen Nexus. De week erna vertrokken veel auto’s richting ’s Gravendeel en toch bleef de kleinste uit de selectie vergeten op NIO achter. In ’s Gravendeel, waar de aanvliegroute richting de toltunnel is veranderd (met een hele aaneengesloten lading U bochten tot gevolg), bleek tegenstander ADO ook veranderd. De jonge ploeg speelde NIO 2 van het kunstgras, daar waar het verjongde vlaggenschip in de eigen thuishaven de handen vol had aan het Schiebroekse eerste galjoen. Pas in de laatste minuten werd er afstand genomen, waardoor NIO huiswaarts keerde met lege handen en een volle ziekenboeg… Het verlies werd verg-eten bij PPL – en dit bleek een prima start in aanloop naar het jaarlijks wederkerend treffen met Ventura Sport uit Strijen.

    Met de spareribs nog vers in het geheugen, werd de tomtom ingesteld op Sportlaan 1 te Strijen. Gefaseerd werd er vertrokken – ook geografisch gezien. Er vertrok een auto uit Ridderkerk, Klaaswaal en vanaf de Abeelweg ging men qua tijd gefaseerd vertrokken. En de trend om iemand (bijna) te vergeten werd voortgezet, want met een ultieme krachtinspanning door de coach van NIO C1 werd voorkomen dat de heren van NIO 1 incompleet aan de start van de voorbereiding stonden.

    Had ik al iets verteld over het weer van afgelopen zaterdag? Mijn werkgever organiseerde een dag voor haar werknemers in de Efteling. Daar liep met zonder jas en t-shirt. Mijn collega uit Landgraaf (Limburg) had in de tuin gezeten en bleek eind van de dag toch zonnebrand nodig gehad te hebben. Hier in REO (Rotterdam en omstreken – niet te verwarren met RIO de JANEIRO) heeft het van 08:50 uur (toen vertrok ik richting NIO) tot zeker ruim na 15:00uur gemiezerd… Bal spek glad, lijf zeik nat en ik liep vanaf 10:00 uur met gerimpelde oma handjes rond.

    Volgens een aantal leden van NIO A1 helpen ‘oma handjes’ je om meer grip te hebben op natte objecten. Daar heb ik niets van gemerkt tijdens de wedstrijd KCR A2 – NIO A1. Ik heb niet geturft, maar het zou me niets verbazen als er dan 10 x IIIII geturft zou zijn dat een bal tijdens het vangen/schieten/gooien – noem het verwerken – uit handen is geschoten.

    De in het geel gehulde ploeg ging echter het beste om met de omstandigheden en wonnen de pot overtuigend met 7 – 12. Daarna was zaak op te drogen, het aangerukte bittergarnituur te verwerken en met de auto vanaf Ridderkerk in Strijen te geraken. Dit ging bijzonder voorspoedig en ruimschoots voor de rest van de selectie kwam binnen druppelen werd er plaats genomen in de Ventura Sport kantine.

    Na het wachten op de rest en de nodige voorbereidingsactiviteiten van NIO 2 begon de match tussen beide tweede keuzes. Zoals altijd bleken de ploegen aan elkaar gewaagd en werd er pas laat in het treffen afstand genomen van de thuisploeg. Echter niet ruim genoeg, waardoor het de laatste minuten serieus billenknijpen was. Met 9 – 10 werd er echter afgefloten, waardoor de ploeg van coach Boekhout de rangschikking weer eens kon opleuken met 2 punten.

    Het voorprogramma bleek een voorbode voor beter weer én een doelpuntrijk treffen tussen beider eerste keuzes. En NIO 1 had duidelijk geen zin in billenknijpen. Er werd aan de lopende band gescoord, gewisseld van schoenen, nog meer gescoord en ondanks een doelpuntloze periode werd er een eclatante overwinning genoteerd in de KNKV app ( 15 – 19 ).

    Hoeksch Nieuws heeft een wedstrijdverslag opgetekend met een prachtige foto… Ik klaag niet!

    Lees verder →

  • Hete voorlaatste-laatste-loodjes…

    Het is onvoorstelbaar hoe haaks het weer van afgelopen zaterdag en van de afgelopen dagen op elkaar staan. Het was knetterend heet van het weekend (zeker zondag), daar waar het de afgelopen dagen letterlijk knetterde in de lucht door de elektrische ontladingen in de atmosfeer. En daar waar de NIO-selectie zaterdag mocht knallen, is dat deze weer overgenomen door de donderslagen die me vannacht nog kansloos hard hebben laten schrikken midden in mijn REM slaap – maar dat terzijde.

    Het weer was ook de oorzaak van een lome start van NIO 2 in hun voorlaatste (doch laatste)thuiswedstrijd van het seizoen. Tegen HKC 3 kreeg de nummer vier van de competitie de gedeelde runner-up op visite. De uitwedstrijd in Hardinxveld was prooi geworden voor de destijds thuisploeg, waarbij gezegd moet worden dat het kleine veld en het surplus aan ervaren talent op de bank destijds het verschil maakte. Ditmaal werd de bank van HKC gevuld met slecht 1 ervaren talentvolle dame, waardoor er serieus rekening gehouden moest worden met een herhaling van het scenario tegen de andere Hardinxveldse opponent uit te poule van een paar weken terug. Helaas even een spoiler: De heren van HKC bleken robuuster dan hun buren en allen wisten de wedstrijd heelhuids vol te spelen.

    Dit was ook leuker voor de toeschouwers, want een onevenredige teamverdeling zorgt voor krampachtig korfbal en das vaak niet om aan te gluren. Maar gezegd moet worden dat het schouwspel de eerste helft ook niet altijd heel best was. Het weer maakt veel goed, dat doet een zonnetje over het algemeen wel, maar deze was er ook debet aan dat beide teams minder energie in de match konden steken dan gebruikelijk.

    Ook het vizier van beide ploegen stond niet op scherp. Met name de thuisspelende ploeg miste veel opgelegde kansen en dit zorgde ervoor dat het er alle schijn van had dat de gasten het best gekalibreerde vizier hadden.

    Qua aangetekende scores op het scorebord namen zij dan ook het voortouw, waardoor NIO achter de feiten hobbelde, neen: kabbelde, want dat deed de wedstrijd ‘voortkabbelen’. Tegen het einde van de match kwam er meer beleving. Hoewel de Hardinxvelders makkelijker combineerde en tot een doelpoging kwamen met een stevige afvang onder de korf, scoorde de thuisploeg in deze fase makkelijker.

    De stand kroop geleidelijk dichter naar elkaar toe en met nog een paar minuten te spelen stond een 10 – 11 op het scorebord. Beide ploegen raapte de laatste beetje energie bij elkaar om de stand in hun voordeel tot het eindsignaal te kunnen brengen. Een bank met wissels bood uitkomst in deze energietrekker van een wedstrijd uitkomst en met resultaat!

    De gelijkmaker werd aangetekend en er werd jacht gemaakt naar de twaalfde treffer. Echter zoveel tijd kreeg de opgeleefde formatie van coach Boekhout niet van leidsman van dienst. Een 11 – 11 remise werd de boeken in gefloten en dit was gezien de krachtsverhoudingen ook wel verdiend.

    Aansluitend en onder dezelfde omstandigheden was het de beurt aan het Schiebroekse vlaggenschip om het zinderend hete kunstgras te betreden. Met hen liep Triade 1 uit Nieuwpoort de veld mee op. Deze ploeg, onder leiding van oud Tsjechisch bondscoach Edwin Bouman (tevens genationaliseerd Tsjech, nagenoeg record international van zijn nieuwe vaderland en oud speler van onder meer Oost Arnhem), werd eerder in de slag in Nieuwpoort op een gelijk spel gehouden  (13 – 13) en er viel dus wat recht te zetten in de return.

    Even het verslag van de Triade site:

    Triade 1 hersteld zich na de nederlaag tegen de koploper met een knappe 11-16 overwinning op NIO 1. De nummer drie van de ranglijst had geen antwoord op de tactiek die Triade hanteerde met het warme weer. Triade, dat met Corline Blom startte op de plek van de afwezige Lisette Zaal, speelde vertragend en benutte de juiste kansen. Hierdoor ontstond er vroeg in de wedstrijd al een groot verschil in het voordeel van de groen-witten. Deze voorsprong kwam niet meer in gevaar en zo konden de Triade de wedstrijd zakelijk uit spelen. Triade 1 sluit over twee weken de competitie af met een thuiswedstrijd tegen Ventura Sport 1.

    In mijn ogen is dit een juiste uiteenzetting van de feiten. Het was knap dat Triade wist te winnen, met name op inzet en doorzettingsvermogen, maar gezegd moet worden dat het met een beetje meer Geelblauwe precisie er niets aan de hand was geweest en de wedstrijd over de streep was getrokken in Schiebroeks voordeel.

    Aankomend Pinksterweekend is een groot deel van de selectie in Delft te vinden. Op het toernooi van DES probeert men te korfballen tussen het feesten door. In de laatste competitieronde van 2018/2019 speelt zowel 1 als 2 uit, respectievelijk in Sleewijk en Papendrecht. U mag komen kijken, gezellig zelfs, maar we kunnen ook afspreken om 20:00uur in de kantine voor de pubquiz!

    Zie u elders, of daar!

    Lees verder →

  • Een terugblik…

    Beste bezoekers van de NIO site – en het bijzonder lezers van de wedstrijdverslagen van de NIO selectie. Ik ben u als auteur een excuus verschuldigd. Reeds weken bent u niet voorzien van updates over de belevenissen van de korfballende Schiebroekse trots, maar ik ga mijn uiterste best doen – met nog 2 speelrondes te gaan – het seizoen poëtisch af te sluiten.

    De afgelopen periode kenmerkte zich door allerhande andere bezigheden en bedrijvigheid, waardoor het vertalen van de geelblauwe avonturen naar letters er telkenmale bij inschoot. Terwijl dat ‘inschieten’ in de weekeinden best behoorlijk goed lukte! Even terugkijken op de onbeschreven periode:

    In de afrondende periode van de indoorcompetitie nam de NIO selectie het nog op tegen DSO en ADO. In de ‘Wilgenring uitzwaaiwedstrijd’ van deze zaalcompetitie werd voor NIO 2 een verlieswedstrijd aangetekend tegen kampioen DSO 2. NIO 1 won daarentegen glansrijk en stelde hiermee acteren in de 3e klasse ook voor volgend seizoen definitief veilig.

    De wedstrijden tegen ADO de week erop besloot de zaalcompetitie. Hierin verspeelde NIO 2 de vierde positie op de ranglijst en nam NIO 1 wel de punten mee naar Rotterdam Schiebroek. Echter wel ten koste van een hoge prijs, want van het startende dames kwartet wist slecht 1 dame heelhuids het eindsignaal te halen. De overige 75% viel uit met een enkel kwetsuur.

    Eindstand in de rangschikking was voor het Schiebroekse vlaggenschip – dankzij een magistrale eindsprint – gedeeld derde. Voor NIO 2 was de vijfde plek gereserveerd, met name veroorzaakt door een negatieve reeks in de tweede helft van de zaalwedstrijden..

    Het veld werd dus vol goede moed en een volle ziekenboeg hervat. Eerst kwam ACKC op visite. NIO 2 vond te weinig de korf om de gasten pijn te doen en zag in de ultieme slotfase de tweeënhalve meter uitdaging mét kans op de gelijkmaker ook nog eens mis gaan. Het vlaggenschip pakte wel de volle buit tegen de Almkerkers en zag hiermee een sterke serie winstpartijen gecontinueerd.

    Toen Korbatjo uit, op gras! Heerlijk! Uw verslaggever was behoorlijk in zijn nopjes – hoewel deze compleet vergaan voorafgaand aan de reis naar Oud Beierland een enkeltje richting vuilnisbak kregen. Voor de match tussen de tweede keuzes bleek de verenigingsscheidsrechter bepalend, waardoor ruim in de extra tijd de toegekende strafworp aan de thuisploeg werd verzilverd in de gelijkmaker. Hierbij moet aangetekend worden dat de ploeg van coach Boekhout de hand in eigen boezem moet steken, want qua score had de wedstrijd al veel eerder beslist moeten zijn…

    Lees verder →

  • Tot Ons Genoegen Opgericht vs. Na Inspanning Ontspanning

    Dit weekend stond er voor de NIO selectie wederom een flinke reis op het programma. Na de op een-na-grootste Zeeuwse plaats Vlissingen aangedaan te hebben in de eerste indoorcompetitieronde, werd in het tweede weekend van maart de derde stad van Zeeland aangedaan: Goes (of: Hoes zoals de Zeeuwen het uitspreken).

    Deze pittoreske plaats op Zuid-Beveland telt momenteel bijna 30 duizend inwoners. Wellicht een leuk trivia’tje is dat het lied ‘My Town’ van de Zeeuwse band Racoon gaat over Goes. Leuk liedje, heeft de 2epositie van de tipparade bereikt, maar nimmer de Top 40. De laatste regels:


    My little town, my town, this is my town

    We got a supermarket and a church
    For anyone who’s got the urge
    There’s a nightclub and a school out there
    Faith, a devil and a god
    But more important, there’s a bar
    We’ve got neighbours with new cars
    Not that us folks would drive real far

    De laatste zin – vrij vertaald – ‘Niet dat wij ver zullen rijden…’ , nou de Schiebroekers moesten dat wel. Welgeteld 115 hele kilometers vol met fikse windstoten waartegen de chauffeurs van het NIO-entourage zich kranig moesten verzetten. Onder deze omstandigheden werden A20, A16 en A58 getrotseerd. Een aantal auto’s koos ervoor om de doorgetrokken A4 te volgen en die kregen naast de wind ook te maken met het scheepsvaartverkeer die voor een verstoring van de reis zorgde.

    Bovenstaande zorgde ervoor dat de geelblauwe gladiatoren mondjesmaat binnendruppelde in het Sportcentrum Goes, ook wel bekend als “Omnium” en er moest door de tweede keus nog flink gehaast worden om de gebruikelijke activiteiten – te weten: inschieten, tactische uiteenzetting, warmlopen, inschieten, oftewel: mentaal klaar geraken voor de match – te kunnen uitvoeren.

    Het inschieten in de rust van TOGO 3 – TOP (A) 5 werd al niet gehaald. Sterker nog, met nog een deel van de ploeg in de kleedkamer, zocht NIO 2 de kleedkamer op… Absoluut geen vlekkeloze voorbereiding op een wedstrijd en dit betaalde zich uit gedurende 60 minuten korfbal.

    De thuisploeg was scherper, langer, beter in vorm en meer gebrand op een overwinning dan de gasten. Daar waar de roodwitten veel kon herhalen – of domweg raak schoten – moesten de geelblauwe vaak genoegen nemen met een-schots-aanvallen en dit resulteerde in een 20 – 14 nederlaag na een uur korfballen.

    Hierna was het de beurt aan de beide vlaggenschepen. De stoomboot uit Schiebroek stoomt de laatste weken hard op naar een top 3 klassering. Er worden veel punten gepakt, sterker nog: Van de returns in de zaal is alleen van kampioen Korbatjo verloren. De mosselboot uit Goes strijd tegen degradatie en heeft de punten hard nodig om buur Seolto te achterhalen op de ranglijst.

    In de heenwedstrijd wervelde TOGO in de Wilgenring, waardoor NIO met lege handen kwam te staan. Nu waren de rollen omgedraaid en wist de ploeg van coach Meulmeester er een overwinning uit te slepen. Verdedigende opdrachten werden uitgevoerd en aanvallend klopte het concept.

    Zelfs een warrig leidende arbiter kon de dadendrang van het Schiebroekse octet niet stuiten. Zelfs toen een door TOGO gemiste strafworp door de arbiter als doelpunt werd gekenmerkt – de reactie binnen de lijnen, neen: in de hele hal, kan het beste als flabbergasted worden omschreven – ging de ploeg stug door met het binnenhalen van de twee punten.

    Na 60 minuten hard werken volgde loon naar werken toen na het laatste fluitsignaal een 13 – 18 stand op het scorebord ten toon gespreid werd. Vreugde, high fives, een rondje van de trainer voor het zekerstellen van lijfsbehoud in de 3e klasse en een etentje bij de Beren in Roosendaal (of toch Oud Gastel) om de dag feestelijk af te sluiten.

    Volgende competitieronde staat de laatste thuiswedstrijd in de Wilgenring op het programma. Uit Klundert komt DSO afgereisd om het op te nemen tegen de Schiebroekse trots. Rond etenstijd kruisen beide selectie de degens, maar de kantine in de sporthal heeft een frituur (en tosti’s), dus laat dat geen belemmering zijn! Tot dan!

    Lees verder →

Reacties zijn gesloten.