Klundertse thriller

Is het spannend in de competities waarin de NIO selectie acteert? Hmmm… Lastig te zeggen, want het is maar hoe je het bekijkt, maar voor de ploegen van het dynamische coach duo Meulmeester / Boekhout stond zaterdag een belangrijke dubbele confrontatie op het programma. Uit in sporthal de Nievaert stond het treffen met de selectie van Door Samenspel Overwinning op stapel. Een oude bekende, met een oud NIO speler in de gelederen: Olaf Verton. Hij stond binnen de lijnen, maar daarover iets verderop meer…

Eerst NIO 2 die ondanks de minus twee punten bij aanvang van de competitie op de ranglijst toch leuk mee doet in de strijd om een top 3 klassering. Gehuld in het reserve shirt nam de ploeg het op tegen de runner up uit de competitie: DSO 2.

Een ervaren ploeg met – voor de wat oudere NIO speler – veel bekende gezichten die voorgaande seizoenen optredens verzorgde in het vlaggenschip van de Klundertse vereniging. Na een aftastend begin kwam de thuisploeg op stoom en werden de Schiebroekse gasten op het vinkentouw gedwongen. De gasten klampten nog wel aan, maar het verschil in daadkracht was te groot.

Soepel combinerend, gedreven en gebruikmakend van het lengteoverschot werd het veldoverwicht omgezet in een numeriek overwicht. Tussendoor wauwelde de olijke scheidsrechter gezellig met de spelers, blies af en toe op zijn arbitraire gereedschap en maakte na een uurtje korfballen een eind aan een ongelijke strijd. Met 20 – 10 stapte de ploegen het veld af en was het de beurt aan beide elite octetten om het matig toegestroomde publiek te vermaken. En vermaakt werd er zeker!

In dit treffen zat van alles: Strijd, spanning, een koprol, sensatie, spreekkoren, gele kaarten, veel wissels en heel veel doelpunten. Maar ik loop op de zaken vooruit.

Wie bij aanvang van de wedstrijd een blik wierp op de ranglijst zag dat beide ploegen elkaar nauwelijks ontlopen. Hierdoor zijn beide in een woelige strijd verwikkeld met het degradatiespook. Nu ook de Zeeuwse ploegen aan de winnende hand zijn, was het voor beide teams zaak om punten te pakken en deze drang naar punten kwam terug in het spel van beide ploegen.

Hoewel DSO letterlijk uit de startblokken schoot, begon NIO goed aan de wedstrijd… Met verzorgt korfbal werd de tegenstander onder druk gezet en deze had meermaals een overtreding nodig om een geelblauwe aanvaller af te stoppen. De fluitist van dienst had zijn handen vol aan alles wat er om hem heen gebeurde, maar hield zich knap staande. Ook de Schiebroekers hadden ook hun handen vol aan de grillige opponent. Veel gestorm en ge-ren naar binnen toe, afgewisseld met schoten van zij- of middenlijn was het aanvallende recept en het verdedigende medicijn werd na 10 minuten gevonden.

In deze fase wisten de geelblauwen ook afstand te nemen van hun tegenstander en leek een comfortabele tweede helft in het verschiet. Totdat ‘onze’ Olaf Verton zijn enkel kapot sprong – eigenlijk landde: hij kwam neer op een voet – en gewisseld moest worden. In zijn plaats kwam de reboundkoning van Klundert en hierdoor werden de kaarten opnieuw geschud. Gesteund door een stevige rebound kwam de thuisploeg beter in de wedstrijd en na een 8 – 10 ruststand ontstond er een uitermate boeiend tweede bedrijf.

‘Boeiend’ doet de tweede helft te weinig eer, maar ‘heroïsch korfbalgevecht’ is wellicht iets te veel credits. Het zat er tussenin, waarbij beide ploegen streden voor wat ze waard waren en de zinderde spanning het aanzien van de wedstrijd meer dan waard maakte.

DSO ging bij het hervatten van de wedstrijd gelijk op zoek naar de gelijkmaker en moest daar 1 doelpunt op wachten alvorens te slagen in die opzet. Vanaf dat moment was het stuivertje wisselen. De korfballers uit Schiebroek stonden iets vaker op voorsprong, maar de Klundenaren hadden steeds een antwoord paraat. 

Zo ontspon zich zowaar een nog boeiender korfbalgevecht (we combineren beide gewoon en laten heroïsch weg) dan de eerste 30 minuten. Het bleef tot de laatste seconde spannend. Met behulp van een strafworp kwam DSO vlak voor tijd op een 20-19 voorsprong en dacht hiermee de buit binnen te hebben. Maar niets bleek minder waar! In de slot minuut streed NIO voor wat het waard was en met het herveroveren van de bal werd de schutter pur sang gezocht én gevonden die de 20 tegen 20 wist aan te tekenen.

Na deze tumultueuze slotfase blies scheidsrechter Everwijn af en een puntendeling was een feit. Hiermee draagt NIO 1 de rode lantaarn over aan TOGO en blijven Dijkvogels en DSO op 1 overwinning afstand in de rangschikking. Volgende week komt de nummer 2 van de competitie richting Rotterdam, of beter gezegd: Bergschenhoek. Door gebrek aan capaciteit worden de thuiswedstrijden namelijk op 26 januari in sporthal De Zijde afgewerkt.

Op het ongebruikelijke tijdstip van 19:25 uur wordt aangevangen, dus mocht u na het avond eten zin hebben in een uitje: Kom gerust de geelblauwe gladiatoren aanmoedigen!

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.