Herfst aan de Abeelweg…

Midden oktober 2018, om precies te zijn: de 20e dag die oktober oud was, was het wederom goed vertoeven aan de Abeelweg 233 te Rotterdam Schiebroek. In vergelijking met de voorgaande weken was het wel iets kouder, maar windstil en heerlijk korfbalweer. De bomen rondom het veld vertoonde allerlei herfstachtige kleuren. Van geel tot rood, van bruin tot een vleugje groen van blaadjes die nog moedig stand hielden tegen het wisselen van het seizoen.

In dit ansichtkaartachtige tafereel mocht de NIO selectie zijn laatste thuiswedstrijden van het eerste deel van de buitencompetitie afwerken. Onder het genot van een doorbrekend zonnetje kwamen PKC 5 en SKV 1 op visite om de strijd aan te gaan met als inzet de laatste punten van de ‘heenwedstrijd’ van deze veldcompetitie. En gezegd moet worden, een groter contrast tussen 2 verenigingen kan er bijna niet bestaan…

PKC is opgericht op 2 februari 1935. Toen nog een heel kleine vereniging die met pijn en moeite één 12-tal in stand kon houden. Vanaf 1945 is PKC gaan groeien tot een vereniging van ruim 950 leden. Doordat het ledenaantal in de loop der jaren steeds verder is gestegen, kon PKC meer aandacht gaan besteden aan de kwaliteit van het spel, met als resultaat het hoogst haalbare niveau in Nederland.

PKC is vroeger begonnen op sportpark ‘het Slobbengors’, waar alleen de beschikking was over een terrein voorzien van gras, met daarbij kleedkamers en een kantine (van hout). De zaalwedstrijden werden toen nog in diverse hallen binnen de gemeente gespeeld.

Tegenwoordig is PKC/SWKGroep gevestigd in het sportpark ‘Oostpolder’, een complex met 2 eigen sporthallen en 4 kunstgrasvelden. We hebben ons hier in 1981 gevestigd. Het nieuwe complex bestond toen uit een sporthal met kleedkamers, kantine en diverse grasvelden. Later is hier nog een gravelveld bijgekomen. Ook het korfbalveld is gemoderniseerd. Op het buitenterrein is het gras vervangen door 4 kunstgrasvelden. In de loop van de jaren is de accommodatie met meerdere kleedkamers, bespreekruimte, massagekamer, bestuurskamer en archiefruimte uitgebreid.

Wat SKV betreft is het zeker is dat op 1 maart 1955 het huidige SKV is opgericht. Voor die tijd was er wel een andere korfbalvereniging actief in Sleewijk, maar het is onduidelijk hoe deze is komen te ontstaan alsmede wat het bestuur van deze naamloze vereniging heeft doen besluiten om de boel op te doeken.

Vele malen is SKV verhuisd. Volgens het dagblad “de Rotterdammer” behaalden we hiermee een wereldrecord. Zij besteedden hier uitgebreid aandacht aan. Steeds weer verhuizen is natuurlijk niet best voor het ledenaantal. Dit gegeven bezorgde het toenmalige bestuur vele hoofdbrekers. Maar mede door hun fanatisme kan SKV nu hun 40-jarig bestaan vieren.

SKV begon met korfballen op “het Werk”, nu de oprit van de Merwedebrug. Een prima terrein, veel zand dus weinig last van overtollig water. De club acteerde verder aan de Rijksstraatweg en op ‘t Zand. De boerderij van boer Bruijn was de kleedgelegenheid. De dames in de keuken en de heren in de stal. Vele oud-korfballers denken met gepaste nostalgie hieraan terug.

Bij het zwembad “Bijtelskil” was de volgende landingsplaats van SKV. Het terrein werd met man en macht geëgaliseerd (wat tegenwoordig ook geen gek idee zou zijn). Niet zoals nu met sjofel en kraan, maar met het handje, de schop en de kruiwagen. Zegge en schrijven 1 wedstrijd werd hierop gespeeld. De gemeente had het terrein nodig om het bouwrijp te maken. U kunt zich vast wel voorstellen wat er toen in de leden omging en wat zij het toenmalige gemeentebestuur hebben toegewenst.

De plaats, waar nu “de Ontmoetingskerk” staat, werd het voorlaatste terrein waar SKV haar tenten opsloeg. Ongeveer 2 jaar werd de korfbalsport daar beoefend. In de rust werd de thee gebracht door de heer J. v.d. Boom, die vanaf het K. v.d. Sanderplein met een grote ketel richting Notenlaan wandelde. Eindelijk, in de jaren ’70, kreeg SKV van de gemeente een veld aangewezen op sportpark “de Roef”, het veld waar ze nu nog spelen.

Sportief gezien kende SKV ook vele hoogte- en dieptepunten. In 1958 wist men kampioen te worden in de 4e klasse van de toenmalige CKB. Even zo vrolijk duikelden zij weer terug. In 1963 weer kampioen in dezelfde 4e klasse. Dat zij de smaak te pakken hadden bleek uit het feit dat ze de jaren die volgden grossierden in kampioenschappen. Vanuit de 3e klasse promoveerde SKV en stoomde in 1965 door tot de 1ste klasse, waarna het korfbalkruit verschoten leek.

Even de clubs in cijfers:

  PKC SKV
Ledenaantal (oktober 2018) 914 113
–          Senioren teams 9 3
–          Junioren teams 8 1
–          Jeugd teams 34 4
–          G teams 2 0

Het anonieme NIO, we moeten ons niet helemaal wegcijferen: Wij zijn immers een SportPLUS vereniging, was dus trotse gastheer van dé club uit de korfbalhoofdstad van Europa en een heuse wereldkampioen verhuizen uit Sleewijk. U kunt begrijpen dat het terrein was opgeleukt met muziek, het straatje was geveegd en de bloemetjes waren buiten gezet om de gasten te ontvangen.

Nadat NIO A1 hun leeftijdgenoten van de Zeeuwse tak van ONDO hadden getroffen was het de beurt aan NIO 2 om hun laatste thuiswedstrijd in de buitenlucht van 2018 te spelen. PKC 5 was de tegenstander en het gezien de uitslagen van deze ploeg was het even afwachten wat men kon verwachten. Kwamen er toppers met korfballeague ervaring, ex hoofdklasse spelers, voormalig internationals of gewone stervelingen binnen de lijnen.

Om 14:30 uur kwam aan dit mysterie een einde toen beide ploegen zich opstelde en zich evenredig verdeelde over een aanvals- en verdedingsvak. Voor het toegestroomde publiek die hoopte op een Simons, Boonstoppel, Den Dunnen of een De Wit was het een teleurstelling toen bleek dat deze giganten waren achtergebleven in Papendrecht. Maar deze teleurstelling was van korte duur, want het treffen tussen de nummers 5 en 7 (in punten gelijk) was aangenaam om naar te kijken.

In het eerste bedrijf legde beide ploegen elkaar het vuur flink aan de schenen. Goed verdedigend werk maakte het de aanvallers van beide ploegen lastig om tot scoren te komen. En als er dan een doelpunt viel dan werd deze veelal in de aansluitende tegenaanval weer rechtgetrokken. Om en om scorende verstreek de eerste helft totdat de gasten gehuld in het iconische groenwit twee doelpunten achterelkander wisten te scoren.

NIO wist de stand terug te brengen tot 1 , waarna de scheidsrechter met een ferme teug lucht de rust aankondigde. In zijn administratie stond wat het scorebord al aangaf : 9 – 10 . Coach Boekhout had tijdens de thee de tijd om middels wat tactische aanwijzingen de boel weer op de rit te krijgen. Ging het slecht? Neen, maar de tegenstander was taai, had net wat minder kansen nodig en geloofde nog in een goede afloop. De tweede 30 minuten moest hierin verandering brengen.

Met hernieuwde krachten en energie startte de geelblauwe de tweede helft en ondersteund met wat wissels wist de thuisploeg de opponent in het nauw te drijven. Langzaam kantelde de wedstrijd. De score werd gelijk getrokken, waarna met twee snelle doelpunten het verzet werd gebroken. De wedstrijd werd, ondanks het inbrengen van een hoop Papendrechtse lengte, vakkundig uitgespeeld en een 18 – 14 eindstand werd genoteerd.

Hierna was het de beurt aan het vlaggenschip van de Schiebroekers in hun gevecht met de rode lantaarndrager van de 3e klasse I SKV . De Sleeuwijkers mogen dan wel de laatste plaats in handen hebben, toch weet deze promovendus met opportunistisch spel het de tegenstanders flink lastig te maken. Zo ook afgelopen zaterdag…

Het geelblauwe octet kwam niet lekker in de wedstrijd. Onwennige aanvallen met snel balverlies stelden de tegenstander in staat om lange aanvallen te spelen en hiermee in de wedstrijd te blijven. Het ontbrak aan gif en beleving bij de thuisploeg, daar waar de gasten uit Sleeuwijk gewoon vrij uit aan het korfballen waren en hiermee via rake afstandsschoten van 2 broers in het spoor bleven van NIO.

Gerust werd er met een minimaal verschil in het voordeel van de Schiebroekers en de donderspeech van coach Meulmeester bleek niet aan dovemans oren besteed. De thuisploeg tapte na de thee uit een ander vaatje. De duimschroeven werden verdedigend aangedraaid en aanvallend bleek het vizier tijdens de tactische bespreking gekalibreerd. Inzet, beleving en doelpunten waren het gevolg en hier konden de roodwitten uit Sleeuwijk niets tegen in brengen.

Welgeteld 1 doelpunt, uit een strafworp notabene, werd de gasten gegund gedurende minuut 31 tot 60. Hiermee werd een 15 – 5 eindstand bereikt en is de competitie op de helft. Halverwege staat NIO 1 in de middenmoot op de 4e plaats.

Volgende week wacht vreemd genoeg alweer de eerste wedstrijd van de returns. “Uit” in Spijkenisse wacht een dubbele confrontatie tegen Olympia. Aanvang 14:00 uur voor NIO 2 en 15:30 uur voor NIO 1. Met 20 minuutjes rijden heeft u 2 leuke wedstrijden in het vooruitzicht, dus wat let u ?? Tot dan!

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.