Wedstrijdverslagen

  • Herfst aan de Abeelweg…

    Midden oktober 2018, om precies te zijn: de 20e dag die oktober oud was, was het wederom goed vertoeven aan de Abeelweg 233 te Rotterdam Schiebroek. In vergelijking met de voorgaande weken was het wel iets kouder, maar windstil en heerlijk korfbalweer. De bomen rondom het veld vertoonde allerlei herfstachtige kleuren. Van geel tot rood, van bruin tot een vleugje groen van blaadjes die nog moedig stand hielden tegen het wisselen van het seizoen.

    In dit ansichtkaartachtige tafereel mocht de NIO selectie zijn laatste thuiswedstrijden van het eerste deel van de buitencompetitie afwerken. Onder het genot van een doorbrekend zonnetje kwamen PKC 5 en SKV 1 op visite om de strijd aan te gaan met als inzet de laatste punten van de ‘heenwedstrijd’ van deze veldcompetitie. En gezegd moet worden, een groter contrast tussen 2 verenigingen kan er bijna niet bestaan…

    PKC is opgericht op 2 februari 1935. Toen nog een heel kleine vereniging die met pijn en moeite één 12-tal in stand kon houden. Vanaf 1945 is PKC gaan groeien tot een vereniging van ruim 950 leden. Doordat het ledenaantal in de loop der jaren steeds verder is gestegen, kon PKC meer aandacht gaan besteden aan de kwaliteit van het spel, met als resultaat het hoogst haalbare niveau in Nederland.

    PKC is vroeger begonnen op sportpark ‘het Slobbengors’, waar alleen de beschikking was over een terrein voorzien van gras, met daarbij kleedkamers en een kantine (van hout). De zaalwedstrijden werden toen nog in diverse hallen binnen de gemeente gespeeld.

    Tegenwoordig is PKC/SWKGroep gevestigd in het sportpark ‘Oostpolder’, een complex met 2 eigen sporthallen en 4 kunstgrasvelden. We hebben ons hier in 1981 gevestigd. Het nieuwe complex bestond toen uit een sporthal met kleedkamers, kantine en diverse grasvelden. Later is hier nog een gravelveld bijgekomen. Ook het korfbalveld is gemoderniseerd. Op het buitenterrein is het gras vervangen door 4 kunstgrasvelden. In de loop van de jaren is de accommodatie met meerdere kleedkamers, bespreekruimte, massagekamer, bestuurskamer en archiefruimte uitgebreid.

    Wat SKV betreft is het zeker is dat op 1 maart 1955 het huidige SKV is opgericht. Voor die tijd was er wel een andere korfbalvereniging actief in Sleewijk, maar het is onduidelijk hoe deze is komen te ontstaan alsmede wat het bestuur van deze naamloze vereniging heeft doen besluiten om de boel op te doeken.

    Vele malen is SKV verhuisd. Volgens het dagblad “de Rotterdammer” behaalden we hiermee een wereldrecord. Zij besteedden hier uitgebreid aandacht aan. Steeds weer verhuizen is natuurlijk niet best voor het ledenaantal. Dit gegeven bezorgde het toenmalige bestuur vele hoofdbrekers. Maar mede door hun fanatisme kan SKV nu hun 40-jarig bestaan vieren.

    SKV begon met korfballen op “het Werk”, nu de oprit van de Merwedebrug. Een prima terrein, veel zand dus weinig last van overtollig water. De club acteerde verder aan de Rijksstraatweg en op ‘t Zand. De boerderij van boer Bruijn was de kleedgelegenheid. De dames in de keuken en de heren in de stal. Vele oud-korfballers denken met gepaste nostalgie hieraan terug.

    Lees verder →
  • Triade 1 – Nieuwpoort 1

    Zaterdag 13 oktober trok NIO’s vlaggenschip ten strijde in Nieuwpoort.

    Hoewel de beroemdste slag bij Nieuwpoort plaats vond op 2 Juli 1600, alwaar de Spaanse Aartshertog Albrecht van Oostenrijk het aan de stok had met Maurits van Oranje, jawel “de zoon van Willem van Oranje”, belegerde de diverse “NIO”mianen het veld van de plaatselijke korfbalvereniging Triade.

    Wellicht verwacht u een (ver)slag bij Nieuwpoort, de geschiedkundige onder ons weten dat dit Nieuwpoort in België bij Duinkerke betrof. Onze handelsvloot van de “Republiek van Zeven verenigde Nederlanden” ondervond daar tijdens de 80 jarige oorlog veel hinder van Spaanse kapers welke in dienst waren van de Spaanse koning. Gek is dat deze slag om Nieuwpoort een van de belangrijkste gebeurtenissen is geweest uit onze historie maar helemaal niet in het Nederland van nu ligt. Het Nieuwpoort van Triade is slecht een klein slaperig dorpje in een van de meest oostelijke delen van onze provincie Zuid-Holland.

    Gelukkig gingen onze “NIO”mianen keurig met de auto en hun navigatie ingesteld op het Nieuwpoort van de gemeente Molenwaard in de Alblasserwaardse polder. Alwaar de plaatselijke veerpont al ruim voor 1429 de Krimpenerwaard verbindt met de Albrandswaard. Hoewel de meeste onder ons zich op onbekend terrein bevonden voelde het voor de verschillende mensen als thuiskomen. Dorpskernen van slecht 10 huisjes, polder gemalen en wat schaapjes vormde het decor tijdens deze reis. Het opvallende prachtige weer voor deze Oktobermaand in 2018, agrariërs druk met tractoren in de weer, het stemde de verschillende “NIO”mianen goed. Hoewel niet iedereen geboren in het middel van het land, de noordelijke roots van hun ouders brachten de verschillende mensen in weemoed. Hier kon je wel wonen, en niet onbelangrijk, zelfs korfballen.

    Ja , korfballen bij en tegen Triade, jagende op de 3e plaats achter Korbatjo en ACKC. Samen met concurrenten Ventura Sport en dit Triade voor die derde stek, een slag slaan vandaag, hier te Nieuwpoort, was het doel.

    Een slag werd het ook, na doorgekookt te zijn tijdens de warming up door het prachtige weer, was binnen de eerste 5 minuten het eerste slachtoffer. Bij een 1-1 stand draaide Bjorn op een aanvallende actie van zijn tegenstander zijn enkel klem en zwikte er doorheen. Een domper, zo snel in de wedstrijd, het was even lastig, wat resulteerde in een 3-1 achterstand.

    Met de ingevallen Asjer in de gelederen herpakte de “NIO”mianen zich en na enkele minuten begon het weer goed te draaien. Binnen 4 minuten bogen de “NIO”mianen de stand naar een 3-5 voorsprong. En men ging door. De eerste 20 minuten waren zoals Maurits het in 1600 had willen zien. Niets van verre schoten, maar gedetailleerde acties. Tweemaal doorloper de tegenstanders het bos in, strafworpen mee door prachtige individuele acties en een vrije bal. Content met een 3-7 voorsprong liet de “NIO”mianen de teugels iets te veel vieren en kon Triade terug in de wedstrijd komen. Maar na een 5-7 herpakte men zich en liep de score door naar een keurige 6-9 pauze stand.

    Na de pauze schoten de “NIO”mianen weer knalhard uit de (rust)banken. Een lekker droog schot bracht hen op 6-10. Uitgaande van de vorige wedstrijden wilde de “NIO”mianen meer maar het tegenovergestelde geschiedde. In 2 minuten knokte Triade zoals Albrecht van Oostenrijk het had gewild zich terug naar een 8-10 stand en met nog meer dan 25 minuten op de klok werd dit een spannende veldslag.

    Lees verder →
  • Hardinxvelds complex, of toch Giesendamse deceptie?

    Jawel, het is oktober! Gewoon alweer oktober… De tijd vliegt! De herfst is aangebroken en wie hoopte op een fikse najaarsstorm kwam van een koude kermis thuis. Het was op de tweede oktobercompetitie zaterdag heer-lijk weer. Gewoon zowaar nog beter dan de zaterdag ervoor…

    De zon deed ultiem zijn best de aarde te verwarmen en vanaf de vroege uurtjes werd er in het overmatig aanwezige zonlicht gekorfbald. Op dit soort zalige zaterdagen lijkt de zaalcompetitie heel ver weg, maar toch is deze echt aanstaande. We zijn al ruim over de helft en na deze competitieronde zijn er nog maar 2 buitenwedstrijden gepland alvorens we ons weer op mogen maken voor stoffige sporthallen, die of te koud, of te warm, of te glad, of te sfeerloos, maar in ieder geval droog zijn.

    Enige minpunt van afgelopen zaterdag was het tijdstip van spelen. Want er zijn dagen dat je kunt uitslapen. Heerlijk! Gewoon slapen tot je lijf zegt: Oké, het is genoeg, je bent klaar, de dag kan beginnen… Zelf ben ik nimmer een grootse uitslaper geweest. Veelal was het 9:00uur wel het matje en vond ik het wel welletjes. Dan sprong ik tussen de klamme lappen vandaan de dag tegemoet.

    De vaste bezoekers van de NIO site weten uiteraard mijn huidige staat van dienst en lezen ook geregeld hoe mijn dagen echt beginnen. Dat ik met de laatste stuiptrekkingen van mijn abrupt onderbroken REM slaap naar boven strompel, ogen nog na kolkend in de kassen en dan nog verdwaasd van een na-ijlende droom een slaapkamerdeur open doe om daar een ontwaakt kind aan te treffen die mij in woord en daad mededeelt wakker te zijn.

    Het zijn prachtige momenten hoor, maar bij voorkeur zo rond de klok van 9 uur in de morgen, zodat ik zelf nog even heb kunnen wennen aan het concept ‘nieuwe dag’. Helaas komen deze zelden (lees: nimmer) voor, zo ook afgelopen zaterdag. De dag ging om 07:15 uur aan toen nummer 1 wakker werd en met een half uur was iedereen wakker in aan de Smaragdstraat nummer 14. Rond de klok van 8 werd er zeer burgerlijk correct ontbeten en je kunt er de klok erop gelijk zetten: Met de derde hap van de tweede boterham vertrekken de buurbaukema’s reeds richting het NIO veld.

    De jongste telg had afgelopen zaterdag een post-kampioenswedstrijd op Zuid. Op Zuid tegen OZC werd er uitgemaakt of dat de titel gedeeld moest worden, of dat het kampioenschap in stijl solo gevierd kon worden. Voor het duel stond OZC D1 op de tweede plaats met twee verliespunten meer dan NIO D1, iets meer dan 2x 25 minuten later stonden beide ploegen op gelijke hoogte omdat scheidsrechter van dienst Dwight van Keeren een 6 – 3 eindstand noteerde in Sportlink.

    Starttijd van deze match was 09:45 uur – heel normaal voor de jeugdige ploegen – maar gelijktijdig aan de andere kant van de Maas maakte NIO 2 zich op voor vertrek. Jawel beste lezers van dit verslag, vertrektijd voor het Schiebroekse tweede senioren team stond gepland op 09:55 uur.

    Lees verder →
  • De Rotterdam Zuid erlebnis…

    Wij van Noord komen weinig bij hunnie op Zuid. Mede omdat de Maastunnel dicht zit (gebruiken we nu als excuus), maar ook omdat omrijden over de Van Brienenoord of Beneluxtunnel gewoon om en hartstikke druk is. Neen, je komt op Zuid alleen als je er wezen moet en laat N.I.O. 1 er de afgelopen zaterdag nou naar toe moeten voor een regelrechte derby: ZUID vs. NOORD, Tot Heil Onzer Ribbenkast vs. Na Inspanning Ontspanning, oftwel: THOR tegen N.I.O.

    Een heerlijk affiche waarop je als korfballiefhebber zit te wachten! Een wedstrijd op natuurgras, omringt door woningen aan de Ellemare, twee Rotterdamse korfbalverenigingen met een rijke historie die het tegen elkaar opnemen onder leiding van een Schiedams korfbalicoon. Likkebaardend heb ik zitten uitkijken naar de confrontatie, smekend heb ik naar de trainer gekeken, maar ik ontving 0 op ‘t rekest: ‘Je bent te belangrijk voor je eigen team’ en ‘we kunnen je daar niet missen’ waren de goed bedoelde woorden die gelukkig veel minder kwetsend klonken dan de waarheid: ‘je bent oud en verlept en hoort niet meer in N.I.O. 1’.

    Tsja, ik weet het, maar juist omdat ik oud ben ken ik Thor het beste van allemaal…

    Al die keren dat ik op de Ellemare heb mogen stoempen op het zuidelijke gras, het kampioenschap welk we behaalde in Asteroo en verspeelde aan de eigen Abeelweg door een nederlaag tegen THOR – de rode lantaarndrager destijds… Daarnaast staan ZE op mijn netvlies gebrand: De vertrouwde gezichten die als sinds mijn overgang naar de senioren deel uit maken van het groen-witte vlaggenschip… *zucht* wat had ik er graag bij geweest…

    Dan had ik kunnen aanschouwen dat er in 20 jaar weinig is veranderd rondom de heilige grond van de trots van Ellemare. Een mooi stuk gras, kleedkamers aan de zijkant, kantine uitkijkend over het veld, bejaardenwoningen aan de ene kant, een manshoge heg aan de andere kant… Een gevoel van nostalgie overvalt me terwijl ik deze lofzang op papier breng.

    Een duel in de vroege stadia van het seizoen 2018 / 2019. De korfbalcompetitie jaargang is ontwaakt en komt zachtjes aan op stoom. Voor het vlaggenschip van de Schiebroekers zijn na de eerdere derby tegen Olympia uit Spijkenisse de twee torenhoge titelfavorieten achter elkander bevochten en mag de ploeg van Rene Meulmeester nu aantreden tegen de overige ploegen in de poule.

    Lees verder →
  • Groeten uit Hardinxveld Giessendam!

    Het was heerlijk weer toen N.I.O. 2 van een nagenoeg verlate geel blauwe bakermat aan de Abeelweg vertrokken. Zonnebrillen op, snoepjes binnen handbereik, auto’s gestart en in colonne werd de route aangevangen. Bestemming: Hardinxveld Giessendam. Tegenstander van de dag: Vriendenschaar 4.

    Eerst even over de bestemming: Hardinxveld Giessendam. Een voor mij onbekend stukje Nederland. Ik ken het alleen van ‘langs de snelweg’ en dat deze Gemeente twee korfbalclubs huisvest: Vriendenschaar en HKC. Verder is dit stukje pittoresk Zuid Holland voor mij alleen nog geassocieerd met ploeggenoot Mariëlle die binnen de gemeentegrenzen haar geboortegrond terug vind.

    Even een stukje triviant voorbereiding: Hardinxveld (of: Hààrdingsvelt) Giessendam is een gemeente met om en nabij de 17.912 inwoners (bron: CBS) en heeft een oppervlakte van 19,35 km² (waarvan 2,46 km² water). De dorpen binnen de gemeente Hardinxveld-Giessendam zijn Boven-Hardinxveld en Giessendam – Neder-Hardinxveld. Tweemaal Hardinxveld dus, vandaar dat Giessendam achteraan staat…

    Het dorp Hardinxveld is een van de oudste dorpen van de Alblasserwaard. Er is bekend dat er al in het jaar 1105 een pastoor aanwezig was, en dus ook een kerk. Sinds het jaar 1282 werd Hardinxveld een zogeheten hoge heerlijkheid. Het dorp heeft door de eeuwen heen zeer te lijden gehad van verschillende oorlogen, waaronder de Gelderse Oorlogen en de Tachtigjarige Oorlog.

    De naam Giessendam komt voor het eerst voor in 1231 en is hoogstwaarschijnlijk afgeleid van de aanwezigheid van een dam in het veenriviertje de Giessen, waaromheen een dorp is ontstaan. Deze dam is lange tijd de gemeentegrens tussen Hardinxveld en Giessendam geweest. De grens tussen de dorpen Giessendam – Neder-Hardinxveld en Boven-Hardinxveld is het Kanaal van Steenenhoek.

    Nog een fijn triviaal feitje: Hardinxveld herbergt best wat BN’ers (oftewel: Bekende Nederlanders). Wat te denken van: Elco Brinkman (oud-politicus en bestuurder), Erik de Bruin (discuswerper en kogelstoter), Kim Putters (bestuurskundige en politicus) en mijn persoonlijke favoriet in dit rijtje: weerman Marco Verhoef. Teleurstellend genoeg kwamen we op zowel de heenweg, als op de terugrit, geen van de genoemde personen tegen…

    Lees verder →
  • Waterpret aan de Abeelweg…

    Het is weer maandag en dat betekent dat we een nieuwe week aanvangen. NIO 1 maakt zich gedurende deze week op voor de altijd beladen derby tegen THOR, daar waar NIO 2 een tactisch plan gaat optekenen waarmee Vriendenschaar 4 bestreden gaat worden. Voor het eerst van elkaar gescheiden op een zaterdag, dat zal even wennen worden.

    Maar we lopen op de zaken vooruit als we vooruitkijken en traditiegetrouw brengen we in wedstrijdverslagen een terugblik op papier en daar ga ik dan ook nu mee beginnen…

    Afgelopen zaterdag stond in het teken van Korbatjo …. en regen, heel veel regen! Dit fenomeen van een enorme hoeveelheid hemelwater kondigde zich vrijdagavond al aan. Barometers schoten in het rood en regenmeters stroomde over toen er een zondvloedachtige hoeveelheid aan regendruppels de aarde beroerde.

    Gebruikers van de Buienradar app zagen Nederland toegedekt onder een grijze deken met rode accenten, daar waar gebruikers van app-concurrent Buienalarm een groot blauw vlak zagen gedurende het naderende tijdvak…

    Nog even mijn thuissituatie: Vrouw, 2 kinderen, een goudvis, kat, boom in de tuin en een huis zonder achtergevel. Mijn binnen wordt slechts door een blauw zeiltje gescheiden van buiten en toen de wolken besloten de boel te laten lopen, heb ik ‘m wel geknepen. Zeker ook toen de bliksem het een goed idee vond om de aangrenzende woning te bezoeken. Ik ben ervan op de hoogte dat plastic niet geleid, maar weet ook vrij zeker dat er weinig zeil was overgebleven na een inslag.

    Maar gezegd moet worden, de NIO verbouwing aan de Smaragdstraat gaat voorspoedig. De beide benedenverdiepingen zijn aan de achterzijde ontdaan van iedere vorm van tegenstand aan de weerselementen – of loslopende huisdieren, insecten, stof, zand, etc, etc – welke slechts door het eerder genoemde blauwe zeil worden tegengewerkt. Nu is het aan onze kant van de werkzaamheden de woonkamer die geraakt is (wij leven momenteel boven), maar bij de buur Baukema’s is het de achterkamer en keuken die getroffen zijn.

    De gewenste buitenkeuken is daarmee een feit en gezien de heerlijke kokkerelluchten die uit de tent ons deel van de bouwput tegemoet komen wasemen een succes (en geen klachten van de buren!). Maar genoeg over de thuissituatie, dit is immers geen aflevering van ‘Eigen Huis en Tuin’. U bent hier om te lezen over de avonturen van de NIO gladiatoren en het wordt hoog tijd dat we daarover gaan beginnen!

    Lees verder →
  • Rode draden tijdens de seizoensouverture…

    Afgelopen zaterdag was het ein-de-lijk zover: De competitiejaargang 2018 / 2019 ging officieel aan!

    Zo maar even willekeurig was hashtags die de NIO twitter had kunnen twitteren: #YOLO #Joepie #GAAN! #Winnen #zin’annn – is niet gebeurd, maar dat nam niet weg dat menig NIO ploegje aan de bak mocht en daar blij mee was. En dat aan de bak gaan gebeurde hoofdzakelijk op de eigen kunstmatige bakermat aan de Abeelweg te Rotterdam Schiebroek!

    Uw webreporter was er niet de hele dag vandaar even de disclaimer dat de nu volgende zinnen pure scorebord journalistiek zijn – aangevuld met een hier en daar opgevangen kreet en/of zin. Want ik tracht mijn epistels wel te onderbouwen, want voor u als lezer is slechts de aangedikte waarheid goed genoeg…

    Maar terug naar de seizoensouverture aan de Abeelweg.

    In de tamelijke vroege uurtjes speelde NIO E1 en D2 tegen respectievelijk Maassluis E3 en Olympia D2. De E1 won met 6 – 2, daar waar de D2 de punten moest laten aan hun leeftijdsgenoten van Olympia. Deze vereniging uit Spijkenisse – Spikecity of Spaaikehnissuh in de volksmond – is stiekem de rode draad door de NIO thuisspeeldag. Maar daarover later meer…

    Een andere rode draad dor de eerste NIO thuisspeeldag was arbiter Louwer. Onder zijn scheidsrechterlijke leiding werkte NIO B1 hun eerste competitiewedstrijd van het seizoen af tegen de B2 van korfbalvereniging Maassluis. Na het eerste fluitsignaal stroomde de aanwijzingen van de coachingstaff Montagne/vd Lee van de bank en binnen de lijnen werden deze woorden vertaald naar daden. En dat deed men zodanig dat de eerste punten bijgeschreven konden worden! Met 8 – 2 stapte de ploegen van het veld en kon arbiter de scheidsrechter van dienst even aan de AA en met de beentjes omhoog.

    …dit was ook zo’n beetje het moment dat de scorebord journalistiek eindigt en de ‘aan den lijve ondervonden’ tekst begint… 

    Terwijl al dit sportieve geweld zich afspeelde op het NIO veld was ik nog rustig in de opstart modus thuis. Het inwonende minderjarige grut gunde hun meerderjarige huisgenoten wat extra slaap, waardoor er uitgeslapen kon worden tot maar liefst 08:24 uur! Daarna lekker ontbijten aan de campingtafel – we zitten in de rommel want er wordt uitgeverbouwd – en met het aansnijden van het eerste broodje zie ik buurcoach Rixt vertrekken voor de “uitwedstrijd” van NIO F1 bij WION (helaas 15 – 5 verlies).

    Enige huishoudelijke verplichtingen later, begon er toch een gezond gevoel van spanning op te borrelen. Zo’n eerste wedstrijd heeft altijd wel wat… Kan de goede lijn van de voorbereiding worden doorgetrokken, is de kracht van de tegenstanders juist ingeschat, heb ik mijn voetbalkousen nou wel in mijn tas gedaan, gewoon van dat soort gedachtes en de daarbij horende spanningen.

    En al in gedachte en gedurende de dagelijkse beslommeringen werd het ineens 11:58 uur… Kak! Zo laat al … ik moet om 12:15 uur influiten!

    In alle haast op de fiets gesprongen, richting NIO getrapt en met nog ruim 6 minuten speling nog snel even op zoek gegaan naar een te lenen tijdsaanduiding (de mijne had ik namelijk in alle haast, doch niet voor het eerst in de oplader laten zitten). Mijn primaire slachtoffer in dit soort gevallen is over het algemeen arbiter Louwer, maar die had zijn klokkie zelf nodig voor zijn tweede fluitsessie van de dag: NIO A1 – OZC A1. Maar er was een alternatief voorradig: Een oud Hollandsche stopwatch werd uit de tas getoverd en met deze om de nek ging ik NIO A2 – Korbis A3 in goede banen lijden.

    Lees verder →
  • Korfballend de Leidsche nacht in…

    Belofte maakt schuld en ik weet niet of de trouwe lezer van mijn selectie-avonturen-epistels mij er ook daadwerkelijk aan hadden gehouden, maar om teleurstelling te voorkomen besteed ik nu een half uurtje van mijn leven om u als lezer te informeren over de laatste oefenminuten die de NIO selectie heeft ondergaan in voorbereiding op het nieuwe korfbal buiten seizoen.

    Maar dames en heren, de concurrentie leest mee, dus ik zal de woorden en de volgordelijkheid van deze aaneengesloten samenvoegingen van letters op een zilveren schaaltje wegen, om de concurrentie niet te veel nuttige informatie te verschaffen…

    We gaan terug naar dinsdagavond 4 september…

    September alweer, de tijd vliegt. De competitie is aanstaande. Nog 1 weekje wachten en dan BARST het nieuwe seizoen weer in volle hevigheid los! Ploegjes trainen in nieuwe samenstellingen, met andere trainers en nieuwe oefenstof. Zo ook de NIO selectie en om de start van het seizoen goed voor te bereiden was er in gegaan op een invitatie van Velocitas voor een last minute oefenduel.

    Het zonnetje scheen er nog lustig op los toen de auto’s omstreeks 18:45 uur wegreden uit Schiebroek. Via de A20, A13 en A4 werd Leiden bereikt, waarna binnendoor de gemeente Leiderdorp werd bereikt. Via wat slingerweggetjes met fikse verkeersheuvels werd sportpark ‘De Bloemerd’ bereikt.

    Het park huisvest meerdere sport aanbieders: Volleybalvereniging Leython DC, voetbalvereniging RCL, sportschool EasyActive, ruitervereniging Liethorp, hockeyvereniging Alecto, postduivenvereniging De Bloemerd en last-but-not-least: Korfbalvereniging Velocitas.

    Uw geelblauwen favorieten speelde op het Leiderdorpse kunstgras veld tegen de tweede selectie – of 3e en 4e team zo u wil – om zo de laatste puntjes op de i te zetten in de voorbereiding op de aanstaande competitie. Deze kunstmatig aangelegde arena aan de rand van het sportpark was al eens eerder betreden… In het succes seizoen 2015/2016 pakte NIO de cup tijdens het Velocitas toernooi en gedreven door dat succes werd ook dit seizoen ‘De Bloemerd’ aangedaan.

    Lees verder →
  • De Steller Origine

    Ik wil u graag mee nemen naar zaterdag 1 september en om precies te zijn: Zaterdag 1 september 2018, 10:30uur op de Abeelweg te Rotterdam, deelgemeente Hillegersberg – Schiebroek. In de categorie ‘je kan ‘m maar beter gelijk gehad hebben’, maakte de Geel-Blauwe gladiatoren zich op voor hun een-na-verste uitwedstrijd van het seizoen…

    Op de diverse Tom-Toms stond het adres ‘Vondelstraat 35’ ingevoerd en hoewel deze ‘straatnaam – huisnummer – combinatie’ ook voorkomt in de buurtgemeentes: Bergschenhoek (5 km), Vlaardingen (15km), Zoetermeer (16km), Delft (16km) en Den Haag (28km), stond er bij de NIO taxi’s ALKMAAR (99km) als stedelijke eindbestemming ingevoerd.

    Stiekem was ik heel blij dat er geen Roermond (165km), Maas Mechelen (198km) of Leeuwarden (205km) ingevoerd behoefte te worden – want al deze plaatsen beschikken ook over een “Vondelstraat 35”. Maar de roadtrip van de Schiebroekse korfballers leidde dus naar Noord Holland het Kennemerland in. Uit pure interesse had ik mij voor het bezoek even ingelezen in deze plaats, waar ik overigens over het algemeen zo hard mogelijk voorbij rijdt op weg naar de pont richting Texel, dat laatste geheel terzijde.

    Wat ben ik te weten gekomen:

    Lees verder →
  • Afterweekenddip…

    Kent u de weekenden waarin u maandag pas voelt hoe leuk de twee dagen ervoor waren? Dat je maandag de wekker hoort gaan, geautomatiseerd of zelf gefabriceerd, en je dan bedenkt: Oja… Ik had dat maandag 27 augustus.

    De zelf gefabriceerde wekker stampte een verdieping hoger zijn bed uit en maakte zijn roedel duidelijk dat hij klaar was om de dag, neen: week, te beginnen. Initieel dacht ik: Mwah, lekker geslapen, helemaal niet erg om nu wakker te worden, maar toen mijn hersenen het signaal gaven aan mijn rechter arm om mijn telefoon te pakken dacht ik terug aan zondagochtend…

    Zondagochtend ben ik gestart met het graven van een geul over de breedte van het huis. Lengte vijf en een halve meter, metertje breed en zo’n 60 cm diep. Scheppen, hakken (wortels), tillen (er lagen 2 terrassen verscholen onder het al eerder verwijderde eigen terras) en sjouwen (de loodzware tegels naar voor en achter). Gelukkig was mijn broertje er om me te helpen, echter is hij ambtenaar van beroep – voor de situatieschets zegt dit voldoende…

    Maar inmiddels was mijn arm in beweging richting nachtkastje en moest mijn lijf naar links draaien. Bij het aanspreken van mijn buikspieren schoot er een pijnscheut terug richting hoofd. Oja, dat was zaterdagmorgen…

    Zaterdagmorgen hadden we na een slaapfeestje in de kantine de wekker staan om 08:00uur. Voor mij uitslapen, maar voor menig selectielotgenoot best vroeg en derhalve een opgave. 08:30 uur stond het ontbijt gepland en 09:30 uur de eerste training zonder korven, maar met de martelwerktuigen “loopladder”, “hekjes”, “pionnen” en de door mijn intens verafschuwde ‘blauwe matjes’… Heerlijk een uur bikkelen, gevolgd door het terroriseren van de buikspieren. Bij sommige zijn deze aanwezig (en zichtbaar, waarvoor chappeau!), bij mij zijn ze vooral lui en warm toegestopt met een laagje ruim vel…

    Okay, lijf was gedraaid, arm in beweging en die rekte zich uit richting nachtkastje… Aai… ook rekken was verrekte lastig en dat bracht mij terug naar zaterdagmiddag…

    Toen werd de NIO selectie getrakteerd op een middagje survivallen bij OutDoorValley in Bergschenhoek. De opgave was vrij simpel: Bouw een vlot met een stel tonnen, wat balken en touw en vaar naar de overkant. Dikke prima!

    Padvinders zijn de Schiebroekse selectie niet heel rijk, maar Asjer kwam er het dichtstbij. Vrouwen daarentegen zijn de NIO selectie wel rijk en die wonden de survival Rambo instructeur om hun vinger zodat de kruisknoop, paalsteek en verwurging door hem werden uitgevoerd.

    Lees verder →

Reacties zijn gesloten.