Dansers en stroopwafels

Dansers en stroopwafels om de laatste wedstrijden van 2019 op te leuken

Met de uittocht van Sinterklaas is de Zwarte Pieten discussie verstomd, maar wat er niet meer is verstomd is een verslag van mijn zaterdagbeleving op de NIO site. De najaarsdrukte dwongen mij een aantal weekenden op rij te verzaken van het op schrift zetten van de avonturen die de NIO selectie in den lande allemaal beleefden, doch de storm aan werk is gaan liggen, andere belemmeringen zijn weggenomen, waardoor mijn ‘writersblock’ officieel is opgeheven.

Derhalve als van ouds weer een stukje proza over korfbal, maar met links en rechts een excursie richting randzaken rondom het korfbalverenigingsleven.

De zaalcompetitie is voor de NIO selectie wisselend van start gegaan. NIO 2 heeft in de eerste drie wedstrijden 58 maal de korf weten te doorklieven (gemiddelde van 19,33333 per wedstrijd), echter wist de ploeg van trainer Boekhout niet te voorkomen dat de opponenten zeventigmaal de geelblauwe verdediging wisten te verschalken. Hierdoor bivakkeert de Schiebroekse tweede keuze in de onderste regionen van de reserve derde klasse R en moeten de mouwen opgestroopt worden om de punten binnen te gaan halen.

Het geelblauwe vlaggenschip is de zaalcompetitie uitstekend begonnen. Uit de eerste 3 wedstrijden werden 4 punten gehaald. In Den Haag wist GKV na een thriller in de slot seconden het Schiebroekse octet te belemmeren met punten huiswaarts te keren (25 – 24), maar de overige wedstrijden werden aan de zege kar gebonden.

Zaak dus om deze goede lijn voort te zetten en die bracht de NIO selectie via het Schieplein, de A20 en een minimaal stukje A12 in Gouda, alwaar in sporthal de Mammoet de selectie van het eveneens in geel spelende A&CKV Gemini wachtte als volgende te nemen horde in het indoorseizoen 2019 / 2020.

Wist u trouwens dat van mammoeten meerdere soorten hebben bestaan. Het zijn waarschijnlijk afstammelingen van een gezamenlijke voorouder, maar doordat ze verschillende leefwijzen hadden konden ze naast elkaar bestaan.

Zo waren er de ‘Zuidelijke mammoet’ (Mammuthus meridionalis) uit zuidelijk Europa en de ‘Steppemammoet’ (Mammuthus trogontherii) uit Europa, de ‘Wolharige mammoet’ (Mammuthus primigenius) uit noordelijk Europa, Azië en Noord-Amerika. De ‘Sardijnse dwergmammoet’ (Mammuth lamarmorae) uit Sardinië (Italië), maar ook de ‘Keizersmammoet’ (Mammuthus imperator) uit Noord-Amerika, de ‘Amerikaanse mammoet’ (Mammuthus columbi) uit Noord- en Midden-Amerika en de ‘Kretenzische mammoet’ (Mammuthus creticus) uit Kreta (Griekenland).

De wolharige mammoet is van deze soorten waarschijnlijk de bekendste. Hij leefde ongeveer vanaf 600.000 jaar geleden, in het Pleistoceen. Hij had een dikke vacht waarvan de haren soms tot aan de grond reikten. De oren waren klein (30 centimeter) en ook bedekt met haren ter bescherming tegen de kou. Van de andere mammoetsoorten was alleen de steppemammoet dik behaard, de andere soorten leefden in veel warmere gebieden en waren dan ook vrijwel onbehaard, net als de huidige olifanten. Het lijkt er ook op dat de wolharige mammoet een kortere levensduur had, ze werden hooguit 35 jaar. De huidige olifant haalt makkelijk 50 jaar.

Vaak wordt gedacht dat mammoeten immens groot waren, en ‘mammoet’ is in het Nederlands een aanduiding voor ‘gigantisch’ geworden, bijvoorbeeld in ‘mammoettanker’ of ‘mammoetwet’. Dit geldt ook voor de sporthal waar het treffen plaats vond. Onder 1 dak waren er 2 sportzalen, een stroopwafelmarktkraam, meerdere danszalen en een kantine ondergebracht. Het was er een drukte van jewelste, omdat er een groots dansfestijn plaatsvond gelijktijdig met de door het KNKV ingeplande korfbalwedstrijden.

De tweestrijd tussen beide selectie was voor NIO tevens een vergelijkend waren onderzoek. Met de ingebruikname van de nieuwe trainingspakken is afscheid genomen van de donker blauwe inschietshirts. De nieuwe zwarte shirts zijn even wennen, maar passen bij het nieuwe trainingspak. Maar spelen ze net zo lekker als het oude model? Dat is zaterdag onderzocht!

NIO 2 beet het spits af in de oude vertrouwde blauwe shirts en schoot als het ware uit de startblokken. Binnen de kortste keren stond de ploeg met 0 – 2 voor en hiermee was de gewenste start een feit. De thuisploeg werd hiermee op het vinken gedreven en hieraan bleef de ervaren ploeg lang vast klampen.

Nimmer lukte het de Schiebroekers het gat te vergroten tot 4 punten. Telkenmale wist het de korfbalvereniging met de sterrenbeeld Tweelingen de achterstand te beperken tot 2. Toen na de tweedeling van de wedstrijd het gat van vier verschil eindelijk een feit was, leek de thuisploeg nieuwe energie te putten uit dit nieuw gegeven feit.

De opgebouwde veilige marge verdween met een aantal welgemikte afstandstreffers als sneeuw voor de zon en daarmee de slotfase ineens heel spannend. NIO 2 wankelde even, maar met het besef dat het moyenne van 19 doelpunten nog niet bereikt was wist de ploeg dat ze nog niet klaar waren.

De rug werd gerecht, de mouwen verder opgestroopt, fris bloed kwam binnen de lijnen, onbenutte krachten werden aangesproken en hiermee werd de wedstrijd over de streep getrokken. Met 15 – 19 werd aan een dubbele doestelling voldaan: Winst en 19 goals voor het mooie gemiddelde.

Na het treffen was het een wachten tot NIO 1 het op mocht nemen tegen hun Goudse evenknie. De planner van Gemini had tussen 2 en 1 de A1 geplot, waardoor NIO 2 een keer aansluitend de derde helft kon vieren en NIO 1 een uurtje extra had om zich volledig op te laden voor het treffen.

Dat opladen lukte, want de ploeg van coach Meulmeester kwam gedreven binnen de lijnen, echter is gedreven geen garantie voor doelpunten. Deze vielen wel, maar aan de verkeerde kant van de zaal (vanuit Schiebroeks oogpunt bekeken).

Hierdoor wist Gemini toch enigszins verrassend op een riante voorsprong te komen. Speelde NIO dan zo slecht? Neen, maar ondanks de vele kansen werd de korf niet succesvol gevonden. De Gouwenaren hadden daarentegen een stuk minder moeite mee en van de schaarse kansen die genomen werden, vielen veel ballen binnen.

Dit had een snelle time-out tot gevolg waarin de geelblauwe neuzen dezelfde richting op werden gedirigeerd. Succesvol mag toegevoegd worden aan de vorige zin, want de opgelopen achterstand van 5 op het scorebord werd gestaag ongedaan gespeelt, maar de rust werd helaas wel met een achterstand bereikt.

In het tweede bedrijf werd de lijn van de helft ervoor doorgezet. De thuisploeg kon geen echte vuist maken en NIO ging door waarmee het bezig was. Dit wedstrijdbeeld hield 30 minuten aan en aan het eind hiervan kon de arbiter van dienst niets anders doen dan afblazen. En hiermee werd een 12 – 14 stand de boeken ingefloten.

Nu breken er 3 korfballoze weken aan waaraan de Schiebroekers kunnen werken aan het scherpstellen van het vizier. Na het kerstreces wacht 11 januari in de eigen Wilgenring DVS’69 uit Hendrik Ido Ambacht. Maar eerst de feestdagen! Geniet van Kerst, maak veel feest met Oud en Nieuw en wij zien u graag in het nieuwe jaar weer langs de lijn!  

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.