De route naar (wéér) een kampioenswedstrijd

Misschien vroeg je je wel af (of misschien wel niet en vond je het lekker rustig zo op de site), waar toch die stukje van mij bleven. Dat deed ik toch al jaren, waar zijn ze dit seizoen? Aan het begin van dit seizoen hebben we gezinsuitbreiding gekregen en, mede doordat Mourien en ik hierdoor genoodzaakt zijn halve wedstrijden te spelen (en omdat het gewoon veel drukker werd), zag ik niet echt de mogelijkheid om goede samenvattingen te maken. Toch begon het afgelopen weekend wel weer te kriebelen, omdat we aanstaande zaterdag een belangrijk potje gaan spelen. Hierbij dus toch maar weer een stukje van mij met de route naar zaterdag 14 oktober:

NIO 4. Alweer het ik weet niet hoeveelste jaar onder leiding van kampioenenmaakster Ingrid. Dit seizoen is de basis redelijk gelijk gebleven in vergelijking met het afgelopen seizoen, (stom om dit over jezelf te zeggen als je dit schrijft, ik weet het, maar toch:) alleen zijn er twee versterkingen opgehaald in de personen van Kimberley en Michiel.

Het seizoen begon een beetje apart. Tot en met de dinsdag vóórdat het seizoen op zaterdag 2 september zou beginnen, zaten we in een poule van zeven teams in recreantenpoule s016. Op woensdag bedacht de KNKV in al haar wijsheid dat er toch nog wat omgegooid moest worden en werden wij in poule s012 geplaatst, met 3 tegenstanders. Toch een dubbele competitie dus.
Niet alleen wij, maar ook onze tegenstanders werden hierdoor verrast. Eureka kon direct de eerste confrontatie met ons afzeggen, ze hadden al iets anders gepland. 2 september werd dus een (relatieve) vrije zaterdag voor ons. Achteraf gezien wel leuk, maar om nog niet direct alles te verklappen, hoor je later pas het waarom hiervan. (meer…)

N.I.O. A1 Verschil van dag en nacht

Verhaaltje van de A gemist afgelopen week, nou dat klopt.

Geen tijd en eerlijk gezegd niet heel veel trek om eraan te beginnen na de wedstrijd.

Zaterdag 23 september de wedstrijd tegen ONDO.

Eigenlijk begon deze wedstrijd al op de training op donderdag, er heerste bij allemaal een gevoel die ik kan omschrijven als: wij zijn moe en willen dat weten.
(goed dit kan natuurlijk een keertje gebeuren)

Vooraf wisten we dat het geen gemakkelijke tegenstander zou zijn, maar ook weer niet onmogelijk om ervan te winnen.

In het begin ging het nog gelijk op.

0-1 achter door een afstand schot.

de 1-1 door Florance met een korte kans onder de paal. (meer…)

Avanti A7 – N.I.O. A1

Na de moeizame overwinning van afgelopen zaterdag vertrokken wij vol goede moed naar Pijnacker om tegen Avanti aan te treden.

Zij hadden hun eerste wedstrijd gelijk gespeeld, dus alle kans op een goed resultaat.

Voor begin van de wedstrijd afgesproken om fel te beginnen aan de wedstrijd.

Maar Avanti dacht daar anders over, door een afstandsschot kwamen we op een 1-0 achterstand.

Het werd zelfs 2-0 door een doorloper van Avanti, ok dit was een tegenstander van een ander kaliber als die van vorige week.

Na deze eerste 2 tegenslagen geïncasseerd te hebben, scoorden ook wij, Lotte was als eerste succesvol met een afstandsschot.

Het werd gelukkig alweer snel gelijk door een strafworp van Marjolein.

Het niveau tussen beide teams was nu nagenoeg gelijk te noemen, we incasseerden de 3-2, waarna Amber de 3-3 scoorde met een afstandsschot.

(waar waren nou die doorlopers die de afgelopen week zo goed gingen?)

Jonna scoorde van bijna onder de korf de 3-4, het werd zelfs 3-5 door een afstandsschot van Marjolein.

Het was bijna rust, niks aan het handje dus. (meer…)

N.I.O. A1 – De Meervogels A5

De 1 ste wedstrijd van het seizoen.

Na het kampioenschap van de A afgelopen veldseizoen, nu met een mix van de “oude” B2 en de oude A1, de zware taak om daar een goed vervolg aan te geven.

Na amper 1 en een halve training met bijna iedereen aanwezig, buiten vakantie uitjes en werk.

Begonnen we vandaag aan onze 1 ste wedstrijd, iedereen had er zin in.

Totdat het tijd was om na het praatje het veld op te gaan en nog even in te schieten.

De dag begon zo mooi, maar op dat moment, kwam het met bakken uit de hemel.

Na even gewacht te hebben uiteindelijk 2 minuten voor aanvang van de wedstrijd naar buiten gegaan en gelukkig was het al snel na aanvang van de wedstrijd weer droog.

We begonnen de wedstrijd goed, Juul die er een doorloper in wist te werken.

De gewenste voorsprong was een feit.

Helaas kort daarna, wist de tegenstander een vrije bal te benutten.

Ai, toen kwamen we achter door een afstandsschot, gelukkig scoorde Lotte een doorloper (zal dit onze specialiteit gaan worden ?)

Maar helaas ging onze tegenstander voor een mooi resultaat, nog voor de rust werd het door achtereenvolgens een doorloper en een afstandsschot 2 – 4.

Werk aan de winkel dus. (meer…)

Oh, oh, oh…

Gisteren hadden we onze voorlaatste wedstrijd op het veld. De wedstrijd tegen KCC 8. Zowel zij als wij stonden op 6 punten na 4 wedstrijden en stonden we dus beiden bovenaan in onze poule. De vorige wedstrijd hadden wij tegen hen verloren, dus we waren gewaarschuwd. We hadden bijna een volledig team vol eigen spelers, ware het niet dat Murk moest werken. Gerben nam zijn plek in. Verder hadden we één reserve mee, Evelien.

We hadden een niet al te beste voorbereiding. Ondanks de tip van Murk (ik heb de bal thuis, misschien is het handig om vanuit de kast een bal mee te nemen), had niemand een bal bij zich om in te schieten, gelukkig kwam KCC ons te hulp en kregen we toch twee ballen. Oude, retro-ballen. Met deze ballen werd ook de wedstrijd begonnen. Waarom toch? Wat is er mis met de blauw-gele ballen? Op het veld naast het onze speelden ze er wel gewoon mee.

Dat waarom hadden we al snel door. Eén schot van een dame van hen en we stonden direct met 1-0 achter. Zij zullen hier wel wekelijks mee trainen.

Wij niet en hadden dan ook moeite om onze kansen om te zetten in doelpunten. Toch kwamen we dankzij Christian op 1-1.

Tactisch was trouwens het plan om onze langste heren (Christian en Gerben) in hun vak met lange heren te zetten. Dit resulteerde in een nog niet vaak gezien beeld: Ik startte in de verdediging. Na de 1-1 kon mijn vak dan toch gaan aanvallen. Ze begonnen met achterverdedigen. Altijd lastig, maar we konden redelijk ons geduld bewaren. Karsten wist de 2-2 te scoren vanaf de zijlijn.

Daarna was het KCC dat de klok sloeg in de eerste helft. Van 2-2 werd het 5-2. Daarna maakte ik met een omdraaibal nog wel de 5-3, maar echt best was het niet van onze kant. Na de 6-3 kregen we een strafworp die Gerben helaas miste. In de eerstvolgende aanval scoorde KCC wel. In plaats van 6-4 werd het dus 7-3. Een groot verschil. Zes minuten voor het eind van de eerste helft moest ook Kimberley nog gewisseld worden in verband met een blessure. Evelien was haar vervangster. Tot de rust werd er hierna niet meer gescoord. KCC was die eerste helft gewoon jonger, feller, sneller én (vooral) zuiverder. (meer…)

Wéér een leuke wedstrijd

Gisteren moesten we onze derde wedstrijd spelen. Met één winstpartij en één die we verloren, moesten we tegen het team dat beide wedstrijden nog verloren had, Nieuwerkerk 8. De zwakke broeder, zou je kunnen denken.

Maar wij waren ook niet op volle oorlogssterkte. Waarbij we eerst dachten dat alleen Christian afwezig zou zijn, moesten we op het laatste moment ook nog Geeske en Esther afstaan, door personele problemen bij het vierde. Gelukkig wilden Thomas, Wijnand en Evelien ons wel helpen.

We stonden er allemaal klaar voor, alleen de scheids moest nog even uitblazen, na een pittige wedstrijd die hij vlak ervoor zelf had gespeeld. Toen Jan er klaar voor was, konden we dan echt beginnen in een lekker zonnetje. We begonnen prima, met een doelpunt van mij, maar ook Nieuwerkerk had een aantal leuke spelers, waarvan er één de 1-1 maakte. Al snel bleek dat we erg aan elkaar gewaagd waren. De hele eerste helft kwam geen van de ploegen los van de ander. Telkens als het ene team scoorde, scoorde het andere team niet lang daarna gelijk. Het waren veel damesdoelpunten dit keer bij ons. Zowel Kimberley, de goed spelende invalster Evelien, als Anne scoorden van achter de paal, waarbij die van Anne wel een hele grappige was. Ik stond aangeef, Anne afvang. Petra en Karsten stonden voorin, waarbij ik Petra aanspoorde om voor de doorloper te komen. Na veel mitsen en maren ging Petra dan toch maar, op (bijna) volle snelheid. Anne trok daarna vanuit de paal weg, ik passte de bal naar haar en zij kwam keurig tot scoren. Petra wist niet of ze blij of gefrustreerd moest zijn dat ze die doorloper moest nemen en niet de bal kreeg voor het schot. Maar we konden er uiteindelijk beiden om lachen. Ze maakte zelf trouwens met een schot ook nog een doelpunt. Een eerste helft voor onze meiden dus, al mag ik ook het doelpunt van Karsten niet vergeten. Hij stond achter de korf, zijn tegenstander was te laat en besloot bewust voor de afvang te gaan. Of de bal gaat in de korf, óf je bent de bal kwijt. Hoe langer je wacht, des te meer kans dat je niet scoort. Maar Karsten DOET HET GEWOON! Uiterst cool scoort ook Karsten zo in de eerste helft.

(meer…)

Dit kan nu dus ook gebeuren…

Wij van het vijfde weten al een tijdje niet meer wat verliezen is. 21 januari, tegen KCC 9, was de laatste keer dat we verloren. Sindsdien hebben we alle wedstrijden gewonnen. Zaalwedstrijden, veldwedstrijden, oefenwedstrijden.

Afgelopen zaterdag moesten we voor het eerst weer eens tegen een KCC-team aantreden. Dit keer hun 8ste team. En er was wat bijzonders: voor het eerst sinds de eerste paar veldwedstrijden in het najaar, hadden we weer 9 (!!) teamleden van ons eigen vijfde. Na een half jaar dus weer een compleet achttal van het vijfde zelf in de basis. Esther had al een hele wedstrijd met het vierde meegespeeld en stond reserve, de andere acht begonnen aan de wedstrijd.

Ondanks dat we wel wat aan elkaar moesten wennen (het was al zo lang geleden dat we met zoveel bij elkaar waren), begonnen we goed. De verdediging bestaande uit Murk, Christian, Geeske en Kimberley hield de tegenstander goed tegen, zodat de aanval tijd genoeg kreeg om aan elkaar te wennen en te scoren. Na het eerste punt van mij, maakte Anne na een goede actie van Petra de 2-0 vanuit een wegtrekbal.

In de verdediging had ons vak het een stuk lastiger. Drie van de vier die een stuk kleiner waren dan hun tegenstanders en nummer vier die een felle tante tegen zich had. Toch had ook de tweede aanval de tijd om acties te maken. Die acties had Kimberley beter niet kunnen maken. Doorlopers die Kimberley vorig jaar wel honderd keer zonder nadenken kon maken, wilde ze nu ook weer doen, maar eindigde in een blessure aan haar kuit. Binnen het kwartier hadden we Esther al nodig om Kimberley te vervangen. (meer…)

Het veldseizoen is weer begonnen!

Het veldseizoen is begonnen. Ja natuurlijk, in de zaal is het lekkerder spelen, maar het veld heeft toch ook wel wat.

Wij van het vijfde zijn na onze kampioenschappen, voor dit laatste deel van het jaar gepromoveerd naar de 6e klasse. Ons (of is het mijn?) doel is dan toch geslaagd. Het eerste deel van het veld was door de zwakke tegenstanders echt niet leuk. Het zaalseizoen was op zich prima, we kregen de betere teams binnen de 7e klasse tegen ons, maar nog steeds was het vrij goed te doen (zeker door al die sterke invallers die we telkens meekregen). Maar nu zou het gaan komen, de sterkere tegenstanders van een klasse hoger. Te beginnen met Twist 7.

Met de ziekenboeg grotendeels leeg (alleen Annelien zit nog in de lappenmand) en Kimberley als extra versterking dit veldseizoen, zouden we bijna volledig kunnen aantreden, ware het niet dat Karsten en Anne andere plannen hadden. En verder moet Christian op medische gronden ook nog voorzichtig doen, dus zou hij invallen en kijken hoe lang hij het vol zou houden.

We kregen Edwin en Laurens mee. En op het laatste moment ook Birgit. Ik ben dit seizoen blij met iedereen die mee kan spelen als wij spelers te weinig hebben, maar van Birgit ben ik fan. Ik vind haar acties naar binnen echt fantastisch en geniet van haar fanatisme. Alleen maar mooi dus dat zij ook meeging. (meer…)

Tja, Tja, wat moet je nu van deze wedstrijd vinden?

De laatste wedstrijd van een lange, spannende competitie. De echte spanning was er een uur voor deze wedstrijd gelukkig eindelijk uit: Gemini verloor ruim van Futura, waardoor N.I.O. 2 zeker was van de zesde plaats en ook volgend seizoen in de reserve derde klasse speelt. Dat was al wel lekker. Nu hoefden we niet vol spanning het veld op te gaan, maar konden we juist relaxed de wedstrijd ingaan en nog één keer aan het publiek te laten zien dat we als team gegroeid zijn.

De heenwedstrijd werden we de eerste helft overrompeld, lieten we wel een sterke tweede helft zien, maar verloren we ruim met 21-11.

Wat wel vervelend was, was dat Oda en Bas door blessures niet beschikbaar waren. En dan had ook Sara nog een blessure, maar was genoeg opgelapt om wel te starten. We moesten het met de overige acht spelers doen, inclusief Sara dus én supersubs Melanie en Edwin.

Goed, de wedstrijd zelf dan. Die begon fantastisch: Mark met zijn eerste schot die gelijk de 1-0 op het bord gooide. De coach van de tegenstanders, die de hele wedstrijd een stempel op de wedstrijd zou drukken, was gelijk al ontevreden.

Ook de 2-0 was van Mark, waardoor we gingen wisselen. VZOD liet zien niet voor niets derde in deze competitie te staan én afgelopen week maar nét verloor van het sterke Futura. 2-1 uit een schot.

Dan even aandacht voor het volgende doelpunt (hij is door de camera van VZOD opgenomen, dus mijn vraag aan hen: stuur hem aub even door naar ‘doelpunt van de week’ op Korfbal.nl). In het voorpraatje heb ik het team aangegeven dat VZOD graag agressief verdedigt en dat je af en toe naar binnen moet trekken. Nou, dat heeft Frank ter harte genomen. Hij zag dat zijn tegenstander dit inderdaad deed, sprintte naar de korf, kreeg van (ik dacht) Brenda (?) een fantastische pass vanuit de ruimte, maakte een 360 / pirouette, gooide de bal omhoog en hij vloog zo de korf in. Iedereen stond op om te applaudisseren. Wat een begin. (meer…)