Het was in ieder geval spannend…

Gisteren was het dan zover: dé degradatiekraker Gemini 2 – N.I.O. 2. N.I.O. had met nog twee wedstrijden te gaan 3 punten, Gemini met nog drie wedstrijden te gaan 1 puntje uit een gelijk spel.

De heenwedstrijd hadden we net met één punt verschil gewonnen. Eén team degradeert naar de 4e klasse. Als Gemini met meer dan één punt verschil van ons wist te winnen, zouden zij op onderling resultaat boven ons komen te staan. Devies dus: NIET VERLIEZEN!

Bas was helaas nog steeds geblesseerd, maar de letterlijk uit bed gebelde Minne wilde wel bij ons reserve staan.

In het voorpraatje had ik het over verschillende scenario’s. Dit mede doordat wij als team nog niet heel ervaren zijn en dit toch belangrijk kan zijn aan het eind van een wedstrijd:

  1. Mijn favoriete scenario: met de rust 5 doelpunten voorstaan en dat in de tweede helft uitbouwen naar een punt of acht verschil. Dan gewoon lekker blijven korfballen.

Dit was gezien de vorige wedstrijd tegen hen alleen misschien niet realistisch.

  1. Wij staan met nog 5 minuten te gaan met één of twee doelpunten voor: lange aanvallen, afvang pakken, aangeef pakken, bal over de korf schieten, afvangen, éérst uitgooien, rondspelen en voorgaande herhalen.
  2. Wij staan met nog een paar minuten te gaan met één of twee doelpunten achter: niet ronddraaien, al een vang hébben als de bal vanuit de verdediging komt, 3-1 spelen. Geen rare doorlopers o.i.d., maar de erkende schutter in het vak voor het schot laten gaan. En dan die goal pakken.

Verder natuurlijk de standaard uitspraken dat je vanaf het begin de concentratie moet hebben en dat dit een teamprestatie moet worden. Alles doen voor je team: geen koppies laten hangen, dan breng je anderen ook in een negatieve spiraal.

Asjer legde tot slot nog een wijze uitspraak van trainer André op de mat: strijden tot de laatste minuut!

Goed, dan de wedstrijd zelf: Die begon erg goed. Eerste schot van Sara, gelijk een goal. Fijn ze zijn dus scherp. Dacht ik toen. We speelden veel beter, maar de schutters (lees: heren) in dit vak waren nog niet zo op schot, dus viel even later de 1-1.

In de verdediging werd het toen makkelijk dicht gehouden en aanvallend werden er goede aanvallen op de mat gelegd. Zo kwam Oda tot twee keer goed door met een doorloper, maar daar waar ze er in de heenwedstrijd een stuk of 3, 4 van ingooide, zaten ze nu niet. En ook qua schoten was het allemaal net niet zuiver genoeg. Totdat Asjer het op zijn heupen kreeg en toch twee keer in de korf mikte: 1-3

(meer…)

Een (kampioens?)ploeg van nu al 37 spelers

Gisteren hadden we een halverwege-de-avond-wedstrijd. Zo één met een tijd waarop normale mensen eten, maar wij moesten spelen. Vóór ons was een leuke wedstrijd van WION 1 tegen Twist 1, al had die ene gast op die trommel niet zo gehoeven.

Wat ook heel leuk was, was hun spel in de rust. Veel mensen op de tribune hadden een bedrag ingezet en daar voor in de plaats een bierviltje gekregen, waar ze hun naam op gezet hadden. Een korf werd op de vloer onder de tribune neergezet, 3-2-1 en… gooien maar. Dit keer was er één viltje van een mevrouw in de korf gevallen en die verdiende zo’n € 22,50. Waarschijnlijk de helft voor de club, de helft voor de winnaar ofzo, maar iedereen was wel enthousiast.

Maar goed, de wedstrijd zelf. De terugwedstrijd tegen WION 6. De eerste wedstrijd was één van onze beste wedstrijden van het seizoen. Zeker de eerste helft, het stond toen 12-5 (eindstand 18-12). Maar met nog twee wedstrijden te gaan en nog steeds 1 winstpunt boven KCC, mochten we ze niet onderschatten. We kunnen ons geen verlies permitteren als we die zo fel begeerde schaal van de reserve 7e klasse A omhoog willen houden 4 maart.

Ook dit keer hadden we weer van Natasja een aantal invallers meegekregen, al waren we van ons eigen team wel weer met zijn zessen, plus Christian die wel weer mee was, maar niet in staat was om mee te spelen. Naast de al eerder ingevallen spelers Thomas, Cindy en Ruben, kregen we dit keer ook invaller nummer 28 Vesna mee, waarmee zij speler 37 is van onze (misschien wel) kampioensploeg.

(meer…)

Sorry, weinig tijd op het moment

bal

Sorry voor het komende stukje. Deze week alleen een korte update. Ik heb het erg druk gehad vandaag en ook de komende paar dagen teveel andere dingen te doen. Toch wil ik jullie wel even bijpraten over afgelopen zaterdag.

Eerst over het vijfde. Die wedstrijd begon al om kwart over 11 ’s ochtends. Mét Karsten, die weer beter was, maar zónder Murk, die dit keer ziek was en verder alleen Esther, Geeske en ikzelf van het vijfde, aangevuld met mensen uit de rest van de vereniging. Minne en Paul hadden al eerder meegedaan. Edwin, Juul, Marjolein én Juyane kunnen we ook bij het lijstje zetten van ons inmiddels wel heel groot (eventueel) kampioenschapsteam. Kampioenschap? Ja, we hoeven nog maar 2 wedstrijden te winnen na zaterdag, want ook VIOS hebben we aan de zegekar geregen.

VIOS probeerde met een tactische wissel al na 20 minuten nog wat om te gooien, maar het schuttersgeweld van ons team konden ze gisteren niet aan.

De A1-meiden hebben het goed gedaan, met een prima doelpunt van Marjolein tegen een erg lange tegenstandster, Minne en Edwin die de tegenstander helemaal in de tang hadden, zowel aanvallend als verdedigend en ook Paul korfbalde moeiteloos mee.

Leuk detail: Christian heeft, na een positief bezoek aan een fysio, ook weer een paar minuten meegespeeld, waardoor er uiteindelijk toch vijf mensen uit het vijfde hebben gespeeld. Een doelpunt was hem alleen niet gegund, want op het moment dat hij de bal losliet in de laatste seconde, floot scheidsrechter Martin af. Wel in de korf, geen doelpunt. Geen probleem ook. De wedstrijd eindigde in 14-8.

(meer…)

Is het vijfde het vijfde nog wel?

bal

Afgelopen zaterdag speelden we de terugwedstrijd tegen Nieuwerkerk. De eerste wedstrijd hadden zij een goede taktiek (hangen én veel op de grond liggen, waar wij bij het tweede vergrijp trouwens net zo hard aan meededen) en gingen onze éénschots aanvallen er niet in, waardoor we achter de feiten aan bleven lopen. Een logisch verlies was toen het gevolg.

Met nog één winstpunt boven K.C.C., was het wel zaak om vandaag te winnen. De training van afgelopen woensdag beloofde niet veel goeds. Maar twee spelers van het vijfde die kwamen trainen (en één die zijn eigen oefeningen aan het doen was, maar nog steeds langdurig geblesseerd is).

De tegenstanders van Nieuwerkerk, fans van deze wekelijkse stukjes over het vijfde (‘jaja, wij lezen jouw stukjes ook’, aldus één van de heren van onze tegenstander), vroegen zich ook al af of de blessures van de afgelopen weken al terug waren. Ja, ééntje. Geeske maakte haar rentree vandaag, maar verder is het eigenlijk alleen maar erger geworden. Naast de lang geblesseerden Christian, Anne en Annelien, had Karsten zich (alleen bij Natasja en Murk) afgemeld wegens ziekte en moest Petra Dr. afzeggen door trieste familie omstandigheden.

Alleen Murk, Esther, Geeske en ik waren nog over. Ons team moest dus wederom aangevuld worden. Algemeen reserve Mark, KC Portugal speler Minne, Petra uit het vierde en B-spelers Kim, Fleur en Ruben  werden opgeroepen om ons vanavond bij te staan. (meer…)

De afgelopen weken van N.I.O. 1

bal

De laatste tijd is het stil geweest rondom Schiebroeks trots. Vandaar dat er op veler verzoek nu een korte samenvatting zal volgen van de afgelopen vier wedstrijden.

Allereerst waren daar de twee verloren wedstrijden tegen Viking en Fortissimo. Tegen koploper Viking glibberde en gleed N.I.O. samengepakt in twee auto’s naar Wijk bij Duurstede. N.I.O. wilde de koploper zeer graag pijn doen, maar helaas verliep het anders. N.I.O. kwam niet onder de druk uit van Viking en zelfs de ondersteunende woorden van invalcoach en gelegenheidsreserve van der Veen hielpen niet. N.I.O. verloor met 17-12 en kwam rond middernacht weer van een koude en besneeuwde kermis thuis.
De thuiswedstrijd tegen de nummer twee uit de poule Fortissimo verliep duidelijk beter. N.I.O. schoot uit de startblokken en pakte een mooie voorsprong. Helaas wist N.I.O. dit niet vol te houden en na een tumultueuze slotminuut in de eerste helft werden de catacomben opgezocht. De tweede helft kwam Fortissimo langzaam langszij en ondanks dat N.I.O. nog terugkwam tot 19-20 was er te weinig tijd om de gelijkmaker te fabriceren. Deze gelijkmaker was wel een terechter weerspiegeling geweest van de verhoudingen tussen Fortissimo en N.I.O. die avond, maar dat is de mooie ambachtelijke sport die korfbal heet natuurlijk…
(meer…)

NIO G dag: a.s. zaterdag 4 februari 2017, Wilgenring, 17:00 uur

Drukwerk

Kom a.s. zaterdag de G aanmoedigen!!!

We heten RWA, Luctor en Korbis van harte welkom om er weer een onvergetelijke (na)middag van te maken. En natuurlijk is dat met veel enthousiast publiek nog mooier want: ‘G kbalrfbal! Meer dan sport alleen…’

Namens het gehele NIO-G team en trainers, tot zaterdag! Van 17.00 tot 19.00 uur, in de Wilgenring.

Soms eindigen wedstrijden in een oneerlijke uitslag (en soms zijn scheidsrechters wat minder sterk)

korfbal-mikasa

Door een weekendje van een kerk, konden meerdere spelers van het tweede niet spelen. Gelukkig waren Gerben, Edwin en Nelleke van het derde bereid om deze belangrijke wedstrijd mee te spelen. Belangrijk, omdat wij 6e staan in reserve 3e klasse U en Tempo 5 één plaatsje hoger staat.

Met 9 spelers (5 heren en 4 dames), 3 supporters, één jongedame en één coach begonnen we de wedstrijd (Gerben begon als reserve).

De wedstrijd werd gelijd geleid door een oudere man, van de club zelf.

Die wedstrijd begon aan de kant van Tempo uiterst soepel. Twee aanvallen, 2-0 voor. Dat begon dus niet zo lekker.

Ons tweede aanvalsvak moest iets meer moeite doen, maar bracht via good old Edwin en Frank toch wel de 2-2 op de borden. Tot de 4-4 bleven de twee teams aan elkaar gewaagd. Toch kwamen we weer op voorsprong door een doorloper van Nelleke. Niets aan de hand, gewoon een spannende wedstrijd. Maar toen, op dat moment maakte één van de dames van Tempo een doorloopactie, waarbij Patty geraakt werd in haar ribben. Naar lucht happend, kromp ze ineen. De dame en de mannelijke steun gingen door… Mis. Een tweede schot… Mis. Ondertussen waren zowel spelers van N.I.O. als van Tempo al aan het roepen: er is een blessure. De dame die door ging kwam op drie meter van de korf staan voor nog een poging. Op het moment dat ze schoot had de scheids eindelijk door dat het wel gek was dat Patty nog steeds niet terug was bij haar eigen tegenstander. Het derde schot was raak en de scheids floot. Waarvoor? Direct ging hij naar Patty toe. Ze liep buiten het veld en kwam langzaam weer op adem. Ik zei tegen de scheids: “Na één schot moet je toch affluiten als er een blessure is?” Hij gaf aan dat hij het niet geconstateerd had en dat het doelpunt gewoon telde. Lekker dan! (meer…)

Wel, of geen stukje?

korfbal-mikasa

Is het nu wel, of geen stukje waard, die wedstrijd van gisteren? Wij, als nummer één van de poule, moesten tegen DSO 5, de nummer laatst (met nul punten) van de poule. Een 7-11 overwinning. Prima. The End.

Maar daar zou ik een aantal invallers mee te kort doen, denk ik (de blessurelijst is lang bij het vijfde). En de start beloofde eigenlijk ook niet veel goeds. Goed, laten we bij het begin beginnen.

Doordat ik ’s ochtends moest werken, kwam ik pas in de hal in Klundert aan toen de wedstrijd al vijf minuten aan de gang was. N.I.O. 5, aangevuld met Wijnand, André, Jonna en Juul moesten nog erg aan elkaar en aan de tegenstander wennen. De zuiverheid was in de eerste 15 minuten ver te zoeken en het was dan, ondanks dat DSO laatste staat, niet gek dat we op een achterstand kwamen. Maar niet zo maar één, een 4-0 achterstand! Dat is een gekke gewaarwording zo langs de kant. Gelukkig kwamen de acht basisspelers op tijd op stoom, zodat we een paar minuten voor het eind toch weer op 4-4 kwamen en er in de laatste minuut van de eerste helft zelfs de 4-5 werd gescoord.

Op het moment dat de scheidsrechter van dienst affloot, schoot André van grote afstand zelfs nóg een doelpunt, maar een gebrek aan uithoudingsvermogen van diezelfde scheids (hij haalde met zijn fluitsignaal niet lang genoeg door), voorkwam dat dit doelpunt de statistieken zou halen. 4-5 in de rust dus. (meer…)

‘Dit kan zo’n dag worden’

korfbal-mikasa

Vandaag moesten we met het tweede tegen trotse koploper Twist 3. Zeven wedstrijden gespeeld, zeven wedstrijden gewonnen. Ook tegen ons een tijdje geleden. We speelden een prima wedstrijd, maar verloren wel kansloos met 18-11.

Dit zijn niet de wedstrijden die je hoeft te winnen. Dit zijn de wedstrijden waar je gewoon moet  spelen voor wat je waard bent en er een goed gevoel aan over proberen te houden. Dit heb ik ook aangegeven aan het team. Maar wel met één extra opmerking: De tweede helft tegen VZOD heb ik vechtkorfbal van het hele team gezien en dat wilde ik nu vanaf het begin zien.

Ook met coach Peter had ik het voor de wedstrijd eigenlijk al over de volgende wedstrijd (tegen directe concurrent Tempo) en beiden zagen we dit als een ‘moetje’.

WOW! Wat was ik blij met het begin van de wedstrijd. In de eerste aanval kon Mark tot drie keer toe aanleggen, omdat er gelijk goed werd afgevangen en de derde keer was het dan ook raak. Maar ook in de verdediging werd er goed gespeeld. Natuurlijk, de tegenstander was geroutineerder en vooral veel langer, zodat zij langere aanvallen konden spelen. Maar er werd door alle N.I.O.-spelers gestreden en het geduld en concentratie werden opgebracht om te wachten tot ballen te kort werden geschoten zodat ze onderschept konden worden. (meer…)

The curse of the day before

korfbal-mikasaDe naam van het negende Harry Potter boek, ‘the curse of the day before’? Niets is minder waar. Het gaat over N.I.O. en teamavondjes. Een paar jaar geleden in het vierde hadden we alle kans om kampioen te worden in de reserve vijfde klasse. Toen hielden we ergens in januari een teamavondje op vrijdagavond, de dag erna hadden we een wedstrijd tegen een team waar we in de heenwedstrijd makkelijk van wonnen, maar hadden we als team een complete off-day en verloren we die wedstrijd en was dit de opmaat om ook het kampioenschap te verliezen, we werden roemloos derde dat seizoen.

Sindsdien hielden we met het vierde de teamavonden later in het jaar als de competitie over was, óf op zaterdag ná een wedstrijd.

Maar goed, dat was jaren terug. En dit is een andere tijd, in een ander team. Afgelopen vrijdag was het zover, al in oktober was deze datum gepland, zodat iedereen 20 januari vrij kon houden in zijn of haar agenda, omdat we dan een teamavondje zouden hebben. Met bijna het gehele team kwam iedereen bij ons thuis om gezellig te eten en een spelletje te spelen. Alhoewel de afgesproken tijd niet door iedereen gehaald werd, was het om iets over zevenen een drukte van belang. Daar waar traditionele rollen compleet werden omgedraaid*, had iedereen wat lekkers bij zich en deden we ons tegoed aan het eten en drinken.  (meer…)